شبهه امی بودن رسول الله ص و ناتوان بودن ایشان در خواندن و نوشتن.

شبهه امی بودن رسول الله ص و ناتوان بودن ایشان در خواندن و نوشتن.

آفت بحث و نقد ، تعصب و کج فهمی است.

با توجه به اینکه معاندین دعوت یمانی اهل بیت (ع) قصد و طلب رسیدن به حق را ندارند ، شبهات و اشکالاتشان نیز اکثرا از روی فهم کج و تعصب است ؛ با این حال جهت روشن تر شدن این دعوت برای محققین ، پاسخ شبهه ای دیگر را بیان می کنیم.

شبهه از این قرار است که سید احمد الحسن (ع) در کتاب عقاید الاسلام فرموده اند که رسول الله (ص) امی بوده و توان خواندن و نوشتن ندارد ، در حالیکه اهل بیت (ع) فرموده اند که هرکس مدعی شود رسول الله (ص) امی است ، دروغ گفته و …

اول اینکه طراحان شبهه به کل کلام امام احمد الحسن (ع) در کتاب عقاید دقت نکرده اند. گویی در اطاعت امر امام خود -ابلیس لعین- قصد سبقت از یکدیگر را دارند و سخن سید یمانی (ع) را یا با عجله و بی دقت می خوانند که هرچه سریعتر بروند و در دشمنی با آل علی (ع) قلم بفرسایند ! و یا قدرت فهم از ایشان گرفته شده و نمی دانند چه می گویند (ثمره دشمنی با حجت خدا)

با هم کلام سید احمد الحسن (ع) را می خوانیم :

“… این موضوع بیان می کند که اشکالی ندارد که محمد رسول الله (ص) امی باشد و نخواند و ننویسد و اشکالی ندارد که ایشان متون تورات و انجیل را نداند یا آن را حفظ نباشد. هرکس مدعی خلاف این شود ، غلو کننده است و خودش را دچار موضوعی کرده است که دلیلی بر آن ندارد و تنها هوای نفس ، این افراد را به چنین سختی وا داشته است. اما روایاتی که بیان می کند که رسول (ص) توانایی خواندن و نوشتن دارد ، بیشتر از این نیست که در مرحله ی اثبات این توانایی هستند و منظور آنها تطبیق دادن نمی باشد. یعنی ثابت نشده است که رسول الله (ص) می خواند و می نویسد بلکه عکس آن ثابت شده است و تاریخ نشان می دهد که ایشان به فردی نیاز داشتند که برایشان بخواد و بنویسد مانند کاتبان وحی و نیاز داشتن به علی (ع) تا پیمان صلح را برای ایشان بنگارد…

عقاید الاسلام ، ص ۱۹۳

کلام ایشان واضح است و اصلا پاسخ شبهه در خود متن موجود است.

سید (ع) فرمودند روایاتی که پیامبر (ص) را امی نمی داند به معنی این است که ایشان توان خواندن و نوشتن را داشتند اما تطبیق این صفات در خارج اتفاق نیفتاد. به عبارت بهتر پیامبر هیچ وقت نخواندند و ننوشتند بلکه فقط توان این عمل را داشتند.

و اتفاقا اینکه ایشان به خواندن و نوشتن مبادرت نکردند مساله ایست که تاریخ بر آن صحه می گذارد ، زمانیکه ایشان برای نوشتن وحی و قرآن نیاز به نویسندگانی داشت و برای وصیت و صلح حدیبیه و … نیز این به نویسندگان نیاز بود.

پس بین توان خواندن و نوشتن ، و تطبیق در خارج فرق است و کلام امام احمد الحسن (ع) ناظر به تطبیق بوده و روایت هم ناظر به اثبات این توانایی است.

در هر صورت طرح این اشکال نمایانگر جهل مفرط و تعصب بیجای معاندین این دعوت حق است که ما انصار امام مهدی (ع) دعای خیر می کنیم تا این افراد نیز به حق و آل محمد (ع) بازگردند ان شاءالله.
والحمدلله وحده