صیحه یا ندای آسمانی چیست؟

صیحه - ندای آسمانی

صیحه یا ندای آسمانی چیست؟

مطابق روایات، قیام یمانی(ع) همزمان با خروج سفیانی در ماه رجب است، و ظهور امام مهدی(ع) حدود شش ماه بعد از آن در ماه محرم و روز عاشورا، بنابراین صیحه آسمانی، كه در ماه رمضان شنیده خواهد شد، قبل از ظهور امام مهدی(ع) و در میانه جنگ اتفاق می‌افتد.

صیحه یكی از پنج نشانه حتمی ظهور است.
«صیحه» به صدا و ندایی اطلاق می شود كه از آسمان شنیده می شود و هر جمعیتى آن را به زبان خویش می شنود و از آن حیران و سرگردان می گردد.
پرسشی كه ذهن بسیاری را به خود مشغول نموده، آنست كه آیا صیحه آسمانی كه مطابق روایات یكی از پنج نشانی حتمی ظهور، عنوان شده، در عالم مادی نیز قابل شنیدن است یا خیر؟
برخی از دوستان گمان می‌كنند حتما باید منتظر شنیدن یك ندایی از آسمان همین دنیا باشند تا آن صدا، دلیلی برای شناسائی قائم آل محمد(ع) باشد، برای رفع این شبهه قصد داریم، مطالبی را در این خصوص برای عزیزان روشن كنیم.
اول: مطابق روایات، قیام یمانی(ع) همزمان با خروج سفیانی در ماه رجب است، و ظهور امام مهدی(ع) حدود شش ماه بعد از آن در ماه محرم و روز عاشورا، بنابراین صیحه آسمانی، كه در ماه رمضان شنیده خواهد شد، قبل از ظهور امام مهدی(ع) و در میانه جنگ اتفاق می‌افتد.
امام صادق(ع) فرمود: خروج سفیانى حتمى است و خروج او در ماه رجب خواهد بود. كمال الدین و تمام النعمة، ج2، ص: 649
امام صادق (ع) فرمود : قیام سه نفر یعنی خراسانی و سفیانی و یمانی در یك سال در یك ماه در یك روز واحد است . هدایت‌گرترین پرچم ، پرچم یمانی است . او هدایت به حق می‌كند . الغیبة للطوسی ص 271 . الارشاد ج 2 ص 357 . الغیبة للنعمانی ص 225 . بحار الأنوار 52 ص 210
امام صادق(ع) فرمود: قائم در روز عاشورا قیام می‌كند. غیبت نعمانی، ص282. و منظور از این قائم(ع)، امام مهدی(ع) می‌باشند.
پس قیام یمانی(ع) در ماه رجب و ظهور امام مهدی(ع) در روز عاشورا خواهد بود.
دوم: مضمون این ندا آنست كه صاحب الامر و صاحب شما، فلانی است، پس چرا با او می‌جنگید؟ و مسلم است كه چهارماه قبل از ظهور امام مهدی(ع)، نهی از جنگ با امام مهدی(ع) امری محال است. و همانگونه كه در مقاله یمانی(ع) نیز صاحب الامر است، به دقت توضیح دادیم كه یمانی(ع) نیز در روایات بسیاری به عنوان صاحب الامر معرفی شده‌اند. و نكته‌ای كه وجود دارد این است كه در نداء، صاحب الامر را با معرفی پدرش به مردم معرفی می‌نماید. یعنی باید پدرش از خودش معروف‌تر باشد، و این در خصوص امام مهدی(ع) نمی‌تواند صادق باشد، چون هم مردم امام عسكری(ع) را مشهورتر از امام مهدی(ع) نمی‌دانند و هم اینكه مردم در انتظار امام عسكری(ع) نیستند، و هم اینكه در آن زمان، هنوز امام مهدی(ع) ظهور نفرموده، كه ندا به نام ایشان بخواهد صورت بگیرد. پس باید این ندا، در خصوص صاحب الامری باشد كه پدرش را مردم بهتر از خودش می‌شناسند و قیام و جنگ او آغاز شده باشد، و مردم را از جنگ با او نهی می‌كند.
امام علی (ع) فرمود: مردی قبل از او (امام مهدی (ع) ) از اهل بیت‌اش (فرزندانش) به اهل مشرق خروج می‌كند، شمشیر را هشت ماه بر دوش خود حمل می‌كند. الملاحم و الفتن السید بن طاووس – باب 133.
امام صادق علیه السلام فرمود: ندا دهنده‌ای از آسمان به نام صاحب این امر ندا می‌دهد كه: بدانید كه این امر از آنِ فلانی پسرفلانی است، پس برای چه با او می‌جنگید؟ الغیبة للنعمانی ص 266
امام صادق علیه السلام فرمود: این امر كه شما برای آن انتظار می‌كشید و گردنهایتان به سویش كج است، واقع نخواهد شد تا این كه ندا دهنده‌ای از آسمان ندا دهد كه: بدانید كه فلانی، صاحب الامر است پس جنگ برای چیست؟ الغیبة للنعمانی ص 266
امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: منادی از آسمان ندا می‌كند كه: ای گروه مردم! امیر شما فلان است و این، همان مهدی است كه زمین را از عدل و داد پر می‌كند، چنانچه از ظلم و ستم پر شده.
ابن ابی یعفور از امام صادق علیه السلام می‌پرسد: «مراد از صوت چیست؟ آیا همان ندا دهنده است؟» فرمود: «بلی و به وسیله آن،صاحب این امر شناخته می‌شود» (نعمانی، 1422: ص266).
سوم: این ندا، ندای جبرئیل در آسمان است نه در زمین و نكاتی لازم به تذكر است.

1- همانطور كه در روایات بیان شده، جبرئیل(ع) در آسمان یعنی در ملكوت فریاد می‌زند و إبلیس(لع) در زمین یا در عالم مادی. و اگر ندا یا فریاد جبرئیل در آسمان این زمین باشد و نه در ملكوت آسمانها، بنابراین هر دو ندا از زمین می‌شوند و در حالیكه ندای جبرئیل از آسمان است.
امام باقر(ع) فرمود: صیحه حتماً در ماه رمضان، خواهد بود؛ چرا كه ماه رمضان ماه خداوند است و آن هم نداى جبرئیل است براى خلق. بحارالانوار، ج‌52، ص‌302؛
2- ندا از سوی جبرئیل است و جبرئیل از ملائكه، بنابراین با توجه به اینكه جبرئیل در عالم ملكوت زندگی می‌كند، ندای او هم در عالمش یا همان ملكوت می‌باشد و فریاد او فریادیست به مَلَك رویا و خواب و مَلَك رویا به پیروانش ملائكه رویاها فریاد می زند كه بعد از شنیدن آن فریاد یا فرمان، به امر او به خواب مردم می‌آیند و البته فریاد جبرئیل در آسمان را همه‌ی ارواح نیز می‌شنوند.
3- وقتی كه ابن ملجم، امام علی(ع) را با شمشیرضربه زد، مردم ندای جبرئیل را نشنیدند و اگر همه مردم آن‌ را می‌شنیدند، همه آن را نقل می‌كردند، و اگر در عالم مادی بود، همه بدون استثناء آن ندا را می‌شنیدند، بنابراین اگر در عالم مادی بود، چه چیزی مانع شد تا همه آن ندا را بشنوند؟ و آن ندا، نظیر ندای جبرئیل در زمان ظهور موعود است.
4- روشن است كه اگر مردم آن زمان، ندا را از طریق اعجاز مادی می‌شنیدند، بنابراین متوجه می‌شدند و یقین حاصل می‌كردند كه راه امام علی(ع) حق بوده و بعد از آن فرزندش امام حسین(ع) را می‌بایستی یاری می‌كردند نه اینكه او را رها كرده و او را بكشند. و این بدان معناست كه ندای جبرئیل(ع)، فقط برای مومنان قابل شنیدن است كه آنها بسیار كم هستند و با توجه به اینكه خداوند متعال می‌توانست اراده كند تا همه یا بیشتر مردم آنرا بشنوند و لیكن خداوند متعال این ندا را برای نصرت قائم آل محمد(ع) ذخیره كرده است.
5- امیرالمومنین(ع) فرمودند: ندای جبرئیل در ماه رمضان خوابیده را بیدار می‌كند، و این مضمون در خیلی از روایتها آمده است و آنچه كه خوابیده را بیدار می‌كند، همان خواب است، بنابراین وقتی كه انسان خواب می‌بیند در بیشتر اوقات از خواب می‌پرد، چه برسد به رویا یا خوابی كه امر به نصرت و یاری قائم می‌كند.
امام باقر(ع) فرمود: منادى از آسمان به نام قائم(ع) ندا سر می دهد و از مشرق تا مغرب صدایش را می شنوند. از ترس آن صدا هیچ خوابیدهاى نمی ماند؛ مگر اینكه بیدار می شود …. وقتى صدا را در ماه رمضان شنیدید از آن شكایت نكنید كه آن صداى جبرئیل است و نشانه آن این است كه به نام قائم و پدرش(ع) ندا می دهد. به طورى كه حتى دوشیزگان در خلوتگاه هایشان در خانه آن را می شنوند و پدر و برادر خویش را براى قیام تشویق می كنند. بحارالانوار، ج‌52، ص‌302؛
6- رویا را هر انسانی با هر لسان و زبان خودش می‌بیند ومی‌شنود و رویا را عرب و عجم و سریانی و همه ملتها می‌فهمند، زیرا كه رویا عبارت است از عكس و رمزهایی ثابت كه همه آنرا متوجه می‌شوند.
امام صادق علیه السلام می فرمایند: در ابتدای روز، گوینده‌ای در آسمان ندا می‌دهد، به گونه‌ای كه هر قومی با زبان خود، آن ندا را می‌شنود. غیبت شیخ طوسی، ص 453; بحارالانوار، ج 52، ص 288.
7- حدیثی است از حضرمی، گفت: من و أبان بر امام صادق(ع) وارد شدیم و آن وقتی بود كه پرچمهای سیاه در خراسان ظاهر شدند و گفتم چه كنیم؟ فرمود در خانه‌هایتان بنشینید و پس هر وقت دیدید كه ما بر مردی جمع شدیم (گرد آمدیم) با اسلحه یاریش بشتابید، و معنی این روایت واضح است و لازم به تفكر نمی‌باشد و آنكه جمع شدن أهل بیت(ع) در یك زمان، جز در عالم رویا یا خواب، محال است.
8- احمد بن ابى نصر بزنطى گفت : از امام رضا علیه السّلام درباره خوابی سؤالى نمودم. حضرت از پاسخ دادن خوددارى كردند . سپس فرمود : اگر آنچه شما از ما می‌خواستید به شما بدهیم یا بگوئیم براى شما بد بود و گردنِ صاحب الامر به باد می رفت . مختصر بصائر الدرجات، ص 104.
و در اینجا امام(ع) رویا را به گردنِ صاحب الامر ربط دادند. بنابراین بین رویا و امام، ارتباط محكمی وجود دارد و گویا كه علامتی است حتمی از علامات ظهور كه ارتباط با این قضیه دارد، و مناسبت آن ندای جبرئیل در آسمان است چرا كه از عالم اوست.
9- امام صادق(ع) فرمودند: رویای مومن در آخرالزمان یكی از هفتاد جزء نبوت است. بحار الانوار ج 58 ص 176
رسول الله (ص) فرمود : اگر زمان نزدیك شود(آخرالزمان)، رویای مومن تكذیب نمی شود .مستدرك سفینة البحار ج4 ص31
بنابراین مناسب آن است كه ندای جبرئیل در عالم خود باشد و آن همان عالم ملكوت است، و ندا در عالم ملكوت بوسیله رویا یا خواب صادقه به انسان می‌رسد كه آنرا در آخرالزمان نمی‌توان دروغ شمرد و اگر این ندا در عالم مادی بود، بنابراین فرق بین ندای جبرئیل و ابلیس چیست تا بین آنها فرق بگذارند؟؟؟ بنابراین اگر ندای جبرئیل در آسمان و عالم ملكوت باشد، مومن می‌تواند آنرا درست تشخیص دهد، زیرا كه ملكوت در دست خداست و همانا همه‌ی ملكوت از آن اوست و به سوی آن بازخواهیم گشت. (فَسُبْحانَ الَّذی بِیدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَیءٍ وَ إِلَیهِ تُرْجَعُون، یس، 83)
جریری نقل كرده كه به امام صادق علیه السلام عرض كردم: مردم ما را توبیخ و ملامت می‌كنند و می‌گویند: هر گاه دو صیحه باشد از كجا آن ندای حق از باطل شناخته می‌شود؟ حضرت فرمود: شما چه پاسخی به آنها دادید؟ عرض كردم : ما چیزی نداریم به آنها پاسخ دهیم. راوی می‌گوید حضرت فرمود: به ایشان بگوئید هنگامی كه آن دو واقع شوند، آن كس كه مومن بوده و قبل از وقوعش بدان ایمان داشته، آن وقت نیز آن را تصدیق خواهد كرد. همانا خداوند عزوجل می‌فرماید: آیا كسی كه به سوی حق هدایت می‌كند سزاوارتر است كه پیروی شود یا آنكس كه خود راه نمی‌یابد مگر اینكه هدایت شود؟ شما را چه می‌شود چگونه داوری می‌كنید. الغیبة للنعمانی ص 266

چهارم: وقوع صیحه در عالم مادی، مطابق آیات قران، محال است، چون آن صیحه، نشانه قیامت و آغاز عذاب و مرگ حتمی آنها خواهد بود و پس از آن دیگر ایمان فائده‌ای برای آنها نداشته و مجازات آنان لغو نمی‌شود.
وَ مَا ینظُرُ هَؤُلَاء إِلَّا صَیحَةً وَاحِدَةً مَّا لَهَا مِن فَوَاقٍ (ص:15)
و اینان جز یك صیحه را انتظار نمی برند كه هیچ مجال سر خاراندنى در آن نیست

إِن كَانَتْ إِلاَّ صَیحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ، (یس:29)
آن جز بانگ مرگبارى یگانه نبود، آنگاه ایشان خاموش شدند

مَا ینظُرُونَ إِلَّا صَیحَةً وَاحِدَةً تَأْخُذُهُمْ وَهُمْ یخِصِّمُونَ (یس:49)
جز بانگ مرگبار یگانه‌اى را انتظار نمى‌كشند كه در حالى كه ستیزه و جدل می كنند، فروگیردشان

إِنَّا أَرْسَلْنَا عَلَیهِمْ صَیحَةً وَاحِدَةً فَكَانُوا كَهَشِیمِ الْمُحْتَظِرِ (القمر:31)
ما بر سرشان یك فریاد مرگبار فرستادیم و چون گیاه خشكیده ریزریز شدند

فَأَخَذَتْهُمُ الصَّیحَةُ بِالْحَقِّ فَجَعَلْنَاهُمْ غُثَاء فَبُعْدًا لِّلْقَوْمِ الظَّالِمِینَ (المومنون: 41)
آنگاه بانگ مرگبار آنان را به حق فرو گرفت، و آنگاه آنان را همچون خاشاك گرداندیم، نفرین بر ستم پیشگان مشرك

وَ أَخَذَ الَّذِینَ ظَلَمُواْ الصَّیحَةُ فَأَصْبَحُواْ فِی دِیارِهِمْ جَاثِمِینَ (هود :67)
و آنها را كه ستم كرده بودند صیحه (آسمانی) فرو گرفت و در خانه هایشان به روی افتادند و مردند!

فَأَخَذَتْهُمُ الصَّیحَةُ مُشْرِقِینَ (الحجر:73)
پس به هنگام طلوع آفتاب فریاد [مرگبار] آنان را فرو گرفت

یوْمَ یسْمَعُونَ الصَّیحَةَ بِالْحَقِّ ذَلِكَ یوْمُ الْخُرُوجِ (ق:42)
روزى كه فریاد [رستاخیز] را به حق می شنوند آن [روز] روز بیرون آمدن [از زمین] است
و الحمدلله وحده وحده وحده