مقایسه صفات ظاهری حضرت مهدی (ع) و مهدی اول (یمانی) بر اساس روایات

مقایسه صفات ظاهری حضرت مهدی (ع) و مهدی اول (یمانی) بر اساس روایات

مقایسه صفات ظاهری حضرت مهدی (ع) و مهدی اول (یمانی) بر اساس روایات

بسم الله الرحمن الرحیم

و الحمد لله رب العالمین

اللهم صلِ على محمد و آلِ محمد الأئمة و المهديين و سلم تسليماً كثيراً

بسیاری از محققان و اندیشمندان در هنگام تحقیق در قضیه ی امام مهدی (ع) بسیاری از روایات را می بینند که در هنگام عدم درک و فهم و عدم توانایی تأویل آنها، حکم تناقض، ضعیف و… صادر می کنند، در صورتی که حتی کمترین توجه به این حدیث نمی کنند: ابو بصير گويد: امام صادق عليه السلام مى فرمايد: (حديثنا صعب مستصعب، لا يؤمن به إلاّ ملك مقرّب أو نبي مرسل أو عبد امتحن اللّه قلبه للإيمان).
(حديث ما سخت و دشوار است، كسى نمى تواند به آن ايمان بياورد جز فرشته ی مقرّب، يا پيامبر مرسل، يا بنده اى كه خداوند دلش را به ايمان آزموده باشد).بصائر الدرجات: 41، حديث 4. الكافى: 1 / 401 ـ 403، باب «فيما جاء أنّ حديثهم صعب مستصعب»، بحار الانوار: 2 / 182 ـ 197، باب «إنّ حديثهم عليهم السلام صعب مستصعب وأنّ كلامهم ذو وجوه كثيرة».

سعی و تلاش های مکرر در رد و ضعیف کردن احادیث اهل بیت (ع) هنگام متشابه بودن آن بر جاهلش منجر به انکار بسیاری از احادیث شد، غافل از اینکه این روایات به هیچ عنوان در تناقض نمی باشند، منتهی نیاز به عالمی از اهل بیت (ع) دارند تا آنها را تأویل نماید.

یکی از مواردی که دائماً محققان در آن دچار تردید و شک می شوند، مسأله ی صفات ظاهری امام مهدی (ع) است، در برخی روایات آمده است که امام مهدی (ع) قامتی متوسط دارد، و در روایتی دیگر ایشان را قد بلند وصف می کند، در روایتی ایشان را به سفید و در روایتی سیه چرده، و در روایتی با ابروانی پیوسه و دیگری از هم جدا شده…. در این روایات سعی داریم این صفات را بررسی نماییم، و قبل از آن اشاره به یک روایت می کنیم تا منظور اهل بیت (ع) برای همگان آشکار شود:

 

از امام باقر (ع) از پدرش (ع) از جدش (ع) فرمود: امیر المؤمنین (ع) در حالی که بر روی منبر بود فرمود: (قائم دو نام دارد نامى مخفى و نامى آشكار، نام مخفى احمد و نام آشكار محمد است).كمال الدين وتمام النعمة ج 2 ص 653.

روایتی که از امام محمد باقر، از امام علی (ع) نقل شده است، منظور از آن، نام نمی باشد، بلکه مُراد از آن معرفی دو شخصیت یا دو قائم می باشد که بصورت رمزی به آن اشاره کرده است، و اگر در متن روایت تأمل فرمایید امام (ع) می فرماید یکی از نام های ایشان پنهان است در صورتی که آن اسم را صریحاً ذکر می کند و معنایی برای پنهان ماندن باقی نمی ماند بلکه منظور از فرموده ی ایشان (ع) امر یا شخصیت می باشد که بر عموم خلق پنهان است و می ماند، تا زمانی که او بیاید و برای ما این روایات را محکم کرده و بر ما احتجاج کند. در صفات ظاهری نیز به شخصیت پنهان که احمد است اشاره شده است و صفات ظاهری ایشان را کاملاً بیان فرمودند.

در تأویلاتی که از طرف علمای بی عمل صورت گرفته، اینگونه به مردم تلقین کردند که هر حجت از حجت های خدا و خصوصاً ائمه (ع) نقش خاصی دارد و هر کدام مسیر خود را به دور از حجت قبلی طی می کند، غافل از اینکه این مسأله را اهل بیت (ع) به وضوح روشن ساختند، که امر پدر و فرزند و یا حتی فرزندِ فرزند یکی می باشد.

امام صادق (ع) فرمود: (اگر درباره ی مردى سخنى گویيم و در او نباشد و در فرزند يا فرزندِ فرزند او باشد، آن را انكار نكنيد، زيرا خداى تعالى هر چه خواهد مى كند).الكافي: ج 1 ص 535.

امام صادق (ع) فرمود: (خداى تعالى به عمران (ع) وحى كرد كه من به تو پسرى مى بخشم، سالم و مبارک كه به اذن خدا كور مادر زاد و پيس را درمان كند و مردگان را به اذن خدا زنده كند. و او را رسولی برای بنی اسرائيل قرار می دهم. عمران اين مطلب را به همسرش حنة كه مادر مريم است خبر داد. چون به مريم حامله گشت، فكر مى كرد كه حملش پسر است. چون او را زائید، گفت: (پروردگارا، من دختر زائیده ام و پسر و دختر همانند نیستند). یعنی دختر که رسول نمی شود. خداى عز و جل (درباره ی او) مى فرمايد: (خدا به آنچه او زائيده داناتر است). سپس چون خداى تعالى عيسى را به مريم بخشيد، او همان پيغمبرى بود كه به عمران بشارت داده شده بود و به او وعده داده بودند. پس اگر ما درباره ی مردى از خاندان خود چيزى گفتيم، و در فرزند يا فرزندِ فرزند او انجام شد آن را انكار نكنيد).الكافي: ج 1 ص 535.

بنابراین طبق روایات روشن و صریح اهل بیت عصمت و طهارت، اگر درباره ی مردی از خاندان خود چیزی گفتند، و در فرزند یا فرزندِ فرزند او انجام شد او را انکار نکنید، زیرا هدف یکی می باشد و همه از جانب پروردگار متعال می باشند و برای خدا مشیتی است. لذا در روایات می بینید در مورد امام مهدی (ع) گاهی وقتها صفات ایشان و گاهی وقتها صفات فرزندشان را ذکر می کنند و گاهی وقتها صفات هر دو (امام مهدى (ع) و فرزندشان) را در یک روایت ذکر می نمایند تا امر ایشان مخفی بماند تا آن زمان که خود ظاهر شود و امر خود را آشکار سازد.

مالک جهنی گوید: به امام باقر (ع) عرض کردم: (ما صاحب این امر را با صفتی وصف می کنیم که احدی از مردم چنان نیست. امام باقر (ع) فرمود: نه بخدا که چنین نخواهد بود تا زمانی که خودش بیاید و بر شما بدان احتجاج کند و شما را به خود دعوت کند).غيبت نعمانی: ص 337

اهل بیت (ع) به امر بسیاری مهمی اشاره داشتند، که روایت زیر آن را روشن می سازد:

حضرت امام صادق (ع) فرمود: (اگر قائم (ع) خروج کند بسيارى از مردم منکرش شوند، چون در قيافه ی جوان موفق مسدد محکم بر مى گردد و در عقيده به او فقط مؤمنى که خدا در عالم ذر از او پيمان گرفته باقى مى ماند).

و در روايتى دیگر: (از امتحانات بزرگ [خداوندی] است كه صاحبشان به صورت جوانی ظاهر می شود، در حالی كه آنها او را پيری كهنسال تصور می كنند).

و در روایتی دیگر نیز آمده است: (در صاحب الزمان نشانى از حضرت يونس هست و آن اينكه بعد از غيبتش، به صورت جوانی ظاهر می شود).و عقد الدرر/41، و منتخب الأنوار/188 و نحو آن غيبت شيخ طوسى/259، و از آن إثبات الهداة:3/512 و536 و583، و بحار:52/287، و385.

و هیچ کس تصور نکند که امام مهدی (ع) بصورت جوان بر می گردد، بلکه اهل بیت (ع) منظورشان فرزند امام مهدی (ع) اول ایمان آورندگان و زمینه ساز می باشد که جوانی موفق و در سن سی سالگی ظهور کردند.

از امام صادق (ع) فرمود: (به صورت جوان رشیدی سی و دو ساله آشکار می گردد چندان که گروهی از مردم از او باز می گردند. او زمین را همچنان که از ستمگری و تجاوز پر شده است، لبریز از برابری و دادگری خواهد کرد).غیبت شیخ نعمانی ص 198.

از رسول الله (ص) فرمود: (او مردی از فرزندان من است گویی که از مردان بنی اسرائیل است (هیکل اسرائیلی دارد) بر اثر مشقت و خستگی از امتم و بلاء خروج می کند، رنگ او عربی است فرزند چهل ساله که صورت او مانند ماهی درخشان است دنیا را پر از عدل و داد می کند بعد از اینکه پر از ظلم و ستم شده باشد……).الملاحم والفتن لابن طاووس ص141.

و در اینجا دو روایت اشاره به فرزند امام مهدی (ع) دارند، که روایت اول ایشان را در هنگام ظهور وصف می نماید و دیگری ایشان را هنگام خروج یا قیام با شمشیر بیان می دارد، و جزئیات این امر در مقایسه ی صفات ظاهری بیشتر روشن خواهد شد.

صفات ظاهری امام مهدی (ع) در روایات:

ابى الجارود زياد بن منذر، از امام باقر، از جدش نقل كرده كه فرمود: علی عليه السلام فرمودند: (در آخر الزمان مردى از فرزندان من قيام خواهد كرد كه رنگ پوست او سفيد بوده و به سرخى می گرايد، و داراى شكم و رانهايى عريض و پهن و شانه هايى بزرگ می باشد. در پشت او دو خال يكى به رنگ پوست و ديگرى شبيه خال پيامبر صلى الله عليه و آله بوده و دو نام دارد يكى پنهان و ديگرى آشكار، اما آنكه پنهان بوده، احمد، و آنكه آشكار بوده، محمد، می باشد زمانيكه پرچم خود را به اهتزاز در آورد تمام آنچه كه ميان مشرق و مغرب است برايش روشن و آشكار می شود و دستش را بر سر بندگان خدا می گذارد و مؤمنى باقى نمی ماند جز آنكه قلبش از آهن محكم تر گرديده و قدرت چهل مرد را خداوند به او می دهد و اموات در قبرهاى خود به قيام حضرت مسرور گشته و يكديگر را زيارت كرده و مژده قيام آن حضرت را به يكديگر می دهند).كمال الدين وتمام النعمة- الشيخ الصدوق ج 2 ص 653 ، إعلام الورى: ص 434 ب 4 ف 4 ، الخرائج: ج 3 ص 1149 – 1150 ح 58 ، إثبات الهداة: ج 3 ص 490 – 491 ب 32 ف 5 ح 230 ، حلية الأبرار: ج 2 ص 582 ب 20 و في : ص 585 – 586 و در: ص 617 – 618، البحار: ج 51 ص 35 ب 4 ح 4 ، منتخب الأثر: ص 186 ف 2 ب 4 ح 2.

از على بن احمد از عبيد الله بن موسى العلوى از بعضى از مردان از ابراهيم بن حكم بن ظهير از اسماعيل بن عياش از اعمش از ابی وائل روايت شده كه گفت: امير المؤمنين علىّ عليه السّلام به امام حسين عليه السّلام نگاه كرده فرمود: (اين فرزندم آقا است همان گونه كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله او را آقا ناميده است، در آينده ای نه چندان دور خداوند مردى از صلب او به در خواهد آورد كه با پيامبرتان همنام است، و از حيث آفرينش و سيرت و اخلاق همانند او خواهد بود، و به هنگامى كه مردم در غفلت و بى خبرى به سر مى برند و نيز فرو كشتن حقّ و آشكار كردن ستمكارى خروج خواهد كرد، به خدا سوگند اگر خروج نكند گردن او زده خواهد شد، اهل آسمانها و ساكنين آن با خروج او شادمان خواهند شد. او مردى است بلند پيشانى، داراى بينى باريكى كه ميانش اندكى بر آمدگى دارد، بر آمده شكم، داراى رانهائى درشت و پهن، خالى بر ران راست اوست، ميان دو دندان پيشين او گشاده است و او زمين را همان گونه كه از ستم و جور پر شده است از دادگرى لبريز خواهد كرد).غيبت شیخ نعمانی ص 215.

حضرت امام صادق (ع) درباره ى حضرت مهدى (عج) فرمود: (نه بسيار بلند قد و نه کوتاه اندام است بلکه چهارشانه و جمجمه اش گرد و سينه اش وسيع و گشاده و پيشانی بلند و ابروان (كشيده و باریک) پيوسته دارد و بر گونه ى مبارک راستش خالى است گويى خرده مشک بر خرده عنبر پاشيده).يوم الخلاص: ص 77

هيثم بن عبدالرحمان از كسى كه براى او نقل كرده، از على عليه السلام روايت نموده كه فرمود: (… محاسن او پر پشت و چشمانش سياه و دندانهايش سفيد و براق است و در صورتش خال درشت و نمايانى بوده و در كتف او علامت پيامبر صلى الله عليه و آله مى باشد… سن آن حضرت هنگام قيام بين سى تا چهل سال خواهد بود(.شرح إحقاق الحق – السيد المرعشي – ج 19 – ص 654 حديث سوم و مانند آن نيز در الملاحم والفتن – السيد بن طاووس الحسني ص 73.

از قصه ى ديدار على بن مهزيار با امام مهدى (ع) گوید: (… و إذا هو كغصن بان و أو قضيب ريحان، سمح سخي تقي نقي، ليس بالطويل الشامخ و لا بالقصير اللازق، بل مربوع القامة، مدور الهامة، صلت الجبين، أزج الحاجبين، أقنى الأنف، سهل الخدين،على خده الأيمن خال كأنه فتات مسك على رضراضة عنبر).

(… امام ‌عليه السلام مثل شاخه سرو و ساقه ى ريحان بود، حضرت آقا و بخشنده و متقى بود، قدش نه خيلي بلند بود نه كوتاه، بلكه قامت مبارک حضرت متوسط بود، سر مبارک حضرت گرد بود، پيشانی ‌اش بلند بود، ابروهايش كمانی بود و به هم پيوسته، بينی مبارک نازک و بلند بود، سمت راست صورت، خالی داشت كه گويا پاره مشک روی صفحه عنبر چكيده باشد).غيبت شيخ طوسى ص 265.

ابن عياش در كتاب مقتضب مى گويد: شيخ ابو الحسين بن عبدالصمد بن على از نوح بن دراج و چند نفر ديگر نقل كرد: (آن ها در حضور اميرالمؤمنين عليه السلام بودند، وقتی که امام حسن (ع) وارد می شد، فرمود: مرحبا ای پسر رسول الله (ص). و وقتى امام حسين عليه السلام وارد شد حضرت به ايشان فرمود: پدرم به قربان پدر فرزند بهترين كنيزها! به آن حضرت گفته شد: يا امير المؤمنين علّت چيست كه براى امام حسين عليه السلام اين تعابير را به كار مى بريد؟ فرزند بهترين كنيزها كيست؟ حضرت على عليه السلام در جواب فرمود: او گمشده اى است كه از نزديكان و خويشاوندان و وطن خود دور است، نام او م-ح-م-د فرزند حسن بن على بن محمد بن على بن موسى بن جعفر بن محمد بن على بن الحسين است؛ در اين هنگام دست خود را بر سر مبارک امام حسين عليه السلام نهاده فرمودند: همين حسين عليه السلام).

در روایات فوق صفات و ویژگی های ظاهری حضرت مهدی (ع) ذکر شده اند: رنگ پوست او سفيد بوده و به سرخى می گرايد، و داراى شكم و رانهايى عريض و پهن و شانه هايى بزرگ می باشد. در پشت او دو خال يكى به رنگ پوست و ديگرى شبيه خال پيامبر صلى الله عليه و آله بوده – بلند پيشانى، داراى بينى باريكى كه ميانش اندكى بر آمدگى دارد، بر آمده شكم، داراى رانهائى درشت و پهن، خالى بر ران راست اوست، ميان دو دندان پيشين او گشاده است – نه بسيار بلند قد و نه کوتاه اندام است بلکه چهارشانه و جمجمه اش گرد و سينه اش وسيع و گشاده و پيشانی بلندی دارد.

اکنون به روایات زیر دقت فرمایید که صفات مهم جهت مقایسه با صفات فوق را در اینجا ذکر می کنم: شخصی اس

ت سرخ و سفید دارای چشمانی گود و فرو رفته و ابروانی پُر پشت و برجسته و شانه ای پهن و بر سرش حزاز (پوسته ای که از سر فرو می ریزد) و بر صورتش اثری است خداوند موسی را رحمت کند – شكمش فراخ، و ابروانش پيوسته، ساقهاى پايش باريک، فاصله ما بين دو شانه اش دور، و رنگ چهره اش سياه، و با وجود رنگ گندمى – قائم را دو نشانه است در سر او خالی وجود دارد و به سرش شوره دارد یا یک خال در میان دو کتف اوست – فرزند شش می باشد و مادرش بهترين كنيزه است – شکم پهن است و به علاوه بر سرش حزاز دارد از تبار خوش سیمایان است خداوند فلانی (حضرت موسی) را رحمت کند – او جوانى است متوسط اندام، خوش رو، و خوش مو، كه موهايش بر دو شانه او ريخته و نور رويش سياهى موى ريش و سرش را فرا گرفته پدرم به فداى فرزند بهترين كنيزان – وى فرزند كنيزى سياه است – پدرم فدای فرزند برگزیده ی کنیزان- یعنی قائم از فرزندانش (ع) – پدرم فدای فرزند برگزیده کنیز باد، آیا او همان فاطمه (س) است؟ حضرت فرمود: همانا فاطمه (س) برگزیده زنان آزاده است، مقصود آن حضرت آن کسی است که شکمش عریض و رنگش سرخ و سفید است خداوند فلانی را رحمت کند.

حمران بن اعین گوید: (به امام باقر (ع) عرض کردم فدایت گردم من در حالی که کیسه چرمینی به کمر داشتم که هزار دینار در آن بود وارد مدینه شدم و با خدا عهد کردم که آن را بر در خانه شما یک دینار یک دینار انفاق کنم تا اینکه در آنچه از شما راجع به آن سوال می کنم به من پاسخ دهی. پس آن حضرت فرمود: ای حمران بپرس که پاسخ شنوی و دینارهای خود را نیز انفاق مکن. پس عرض کردم: شما را به خویشاوندی و بستگی که با رسول خدا (ص) دارید از شما می پرسم آیا شما صاحب این امر و قائم بدان هستی؟ فرمود: نه. عرض کردم: پدر و مادرم فدای تو پس او هر چه کسی است؟ فرمود: او شخصی است سرخ و سفید دارای چشمانی گود و فرو رفته و ابروانی پُر پشت و برجسته و شانه ای پهن و بر سرش حزاز (پوسته ای که از سر فرو می ریزد) و بر صورتش اثری است خداوند موسی را رحمت کند).غيبت شیخ نعمانی ص : 215.

حضرت امام باقر (ع) فرمود: «مهدي (عج)» داراى ابروان پيوسته و چشم ها بر اثر بيداري شبها به گودى فرو رفته در چهره ى مبارکش اثر نمودار است).يوم الخلاص ص 79

به نقل از حذيفه (ره) گفت: رسول الله (ص) فرمود: مهدى (عج) مردى از فرزندان من است رنگ او رنگ عربى و بدنش بدن اسرائيلى و بر گونه ى راستش خالى رسته همچون ستاره ى درخشان زمين را پس از آنکه لبريز از ظلم شده باشد پر از عدل کند اهل زمين و آسمان و پرندگان هوا در خلافتش راضى باشند).بحار ج 51 ص 95 و کشف الغمة ج 2 ص 469

يحيى بن فضل نوفلى گويد: (در بغداد، بعد از اتمام حضرت ابى الحسن موسى بن جعفر عليه السّلام از نماز عصر، به خدمت آن بزرگوار وارد شدم، و ديدم كه دستهاى خويش را به سوى آسمان بلند نموده است، و شنيدم كه مى فرمود: تويى خداوندى كه معبودى جز تو نيست كه آغاز و پايان و آشكار و نهان مى باشى… درخواست مى كنم كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى، و در فرج انتقام گيرنده از دشمنانت تعجيل، و به وعده ی او وفا نمايى. اى صاحب بزرگى و بزرگوارى. وى گويد عرض كردم: براى چه كسى دعاء فرموديد؟ فرمود: براى مهدى آل محمّد صلّى اللَّه عليه و آله. سپس افزود: پدرم فداى كسى كه شكمش فراخ، و ابروانش پيوسته، ساقهاى پايش باريک، فاصله ما بين دو شانه اش دور، و رنگ چهره اش سياه، و با وجود رنگ گندمى، زردى به واسطه ی بيدارى شب پيوسته بر او نمايان است. پدرم فداى كسى كه شبها در حالى كه در سجده و ركوع است).بحار الأنوار – علامه مجلسی ج 83 ص 81 – فلاح السائل و نجاح المسائل ص 200 ، سليم بن قيس هلالى ص 706.

ابو بصیر گوید: امام باقر یا امام صادق (ع) – شک از محمد بن عصام (یکی از راویان این حدیث) است – فرمود: (ای ابا محمد، قائم را دو نشانه است در سر او خالی وجود دارد و به سرش شوره دارد یا یک خال در میان دو کتف اوست از طرف چپ او زیر کتفش ورقه ای همانند ورقه آس قرار دارد).غيبت شیخ نعمانی ص216.

ابو بصير از امام محمد باقر يا امام جعفر صادق روايت نموده كه فرمود: (قائم دو علامت دارد: يكى خال در سر و ديگرى موى سر در سمت چپ شانه هاى او خالى است و هم در زير شانه هايش نشانهايست چون برگ درخت آس . فرزند شش می باشد و مادرش بهترين كنيزه است).بحار الانوار ج 51 ص 41.

حمران بن اعین گوید: از امام باقر (ع) سؤال کرده به او عرض کردم: آیا قائم شما هستی؟ پس آن حضرت فرمود: زاده و تربیت یافته بیت رسولم و یا خونخواهی کننده ام یا از من خونخواهی کنند و آنچه خدا بخواهد انجام می دهد. سپس من سؤال خود را برای آن حضرت تکرار کردم آن حضرت فرمود: فهمیدم فکر تو متوجه کجا است صاحب (موعود) تو شکم پهن است و به علاوه بر سرش حزاز دارد از تبار خوش سیمایان است خداوند فلانی را رحمت کند).غيبت شیخ نعمانی ص216 ، بحار الأنوار ج 51 ص 41.

جابر جعفى گويد: از امام باقر عليه السّلام شنيدم كه می فرمود: (عمر بن خطاب از امير المؤمنين عليه السّلام پرسيده گفت: مرا آگاه كن از اينكه نام مهدى چيست؟ فرمود: اما نام او را پس حبيب من رسول خدا به من سفارش كرده كه براى كسى بازگو نكنم تا آنگاه كه خدا او را برانگيزد. گفت: پس از وصف او مرا آگاه فرما، حضرت امير عليه السّلام فرمود: او جوانى است متوسط اندام، خوش رو، و خوش مو، كه موهايش بر دو شانه او ريخته و نور رويش سياهى موى ريش و سرش را فرا گرفته پدرم به فداى فرزند بهترين كنيزان).غيبت شيخ طوسي ص 470، الإرشاد في معرفة حجج الله على العباد ج 2 ص 382، إعلام الورى بأعلام الهدى ص 465، روضة الواعظين و بصيرة المتعظين، ج 2 ص 266 ، كشف الغمة في معرفة الأئمة ج 2 ص 464.

ضريس كناسى روايت نموده كه گفت: شنيدم حضرت ابا جعفر باقر (ع) می فرمود: (صاحب الأمر سنتى از يوسف دارد، وى فرزند كنيزى سياه است خداوند امر او را در يک شب اصلاح گرداند).غيبت نعمانی ص163.

حديث كرد ما را محمّد بن همّام و محمّد بن حسن بن جمهور هر دو از حسن بن محمّد بن جمهور و او از پدرش و او از سليمان بن سماعه و او از ابى الجارود و او از قاسم بن وليد همدانى و او از حارث بن عبدالله اعور همدانی گوید: امیر المؤمنین (ع) فرمود: (پدرم فدای فرزند برگزیده ی کنیزان- یعنی قائم از فرزندانش (ع) – که آنان را خوار می سازد و جام شر به ایشان می نوشاند و به آنان جز شمشیر خونریز مرگ آفرین نخواهد داد، پس در این هنگام زشتکاران قریش آرزو می کنند که ای کاش دنیا و هر آنچه در آن ا ست از آن ایشان بود و آن را فدا می دادند تا گناهانشان بخشوده شود ولی دست از ایشان بر نخواهیم داشت تا آنکه خداوند راضی شود).غيبت نعمانی ص229.

و برای همه معروف است که امام مهدی (ع) نمی جنگد، بلکه همانطور که نقل شده است: (ان الامامة تزف الى الامام المهدی (ع) کما تزف العروس الى زوجها).
و نقل شده است: (تأتیه الخلافة و هو جالس في بیته).
خلافت همانگونه که عروس را به داماد تحویل می دهند، به دست امام (ع) می رسد). (خلافت در صورتی که در منزل است به ایشان می رسد).البحار ج52 ص 269 – عصر الظهور للشیخ الکورانی ص208.

و آن کس که زمینه ساز ظهور مقدس است، و می جنگد مهدی اول و یمانی موعود است که هشت ماه شمشیر را به دوش می گیرد:

عیسی خشاب گوید: (به امام حسین بن علی (ع) گفتم: آیا شما صاحب این امر هستید؟ فرمود: خیر، ولیکن صاحب این امر فراری و بی خانمان است. کسی که خونخواهی پدرش را می کند. و کنیه اش به عمویش است. شمشیرش را هشت ماه بر دوشش حمل می کند).كمال الدين وتمام النعمة – الشيخ الصدوق – ص 318- ص303 – ص298 – الامامة والتبصرة ص 115 . کمال الدین ج 1 ص 318 . بحار الانوار ج 51 ص 133.

و در روایت فوق مطالبی را باید تأمل نمود، صاحب این امر فراری و بی خانمان است و این بر امام مهدی (ع) صدق نمی کند زیرا نه کسی او را می شناسد و نه در تعقیب است که بگریزد، و همچنین کنیه اش ابا صالح می باشد و ایشان (ع) عمویی ندارند که صالح نام داشته باشد و در واقع کنیه ی یمانی (ع) به عمویش می باشد، و روایت دیگری جهت تأکید بر اینکه آن کس که هشت ماه شمشیر به دوش می گیرد از خاندان حضرت است می گوییم:
عن الإمام علي (ع) قال: (…يخرج قبل المهدي رجل من أهل بيته في المشرق يحمل السيف على عاتقه ثمانية أشهر…).
از على عليه السّلام فرمود: (مردى از اهل بيت آن حضرت در مشرق خروج كرده در مدت هشت ماه شمشير را بر دوش خود می گیرد…).الملاحم والفتن للسيد ابن طاووس (رحم) وكتاب الممهدون للكوراني ص110 ، بشارة الاسلام ، ما بعد الظهور للسيد الصدرص480

توضیحی در مورد بهتر کنیزان بر اساس روایت:

عبدالرحیم قصیر گوید: به امام باقر (ع) عرض کردم: (گفتار امیر المؤمنین (ع) که می فرماید: (پدرم فدای فرزند برگزیده کنیز باد، آیا او همان فاطمه (س) است؟ حضرت فرمود: همانا فاطمه (س) برگزیده ی زنان آزاده است، مقصود آن حضرت آن کسی است که شکمش عریض و رنگش سرخ و سفید است خداوند فلانی را رحمت کند).غيبت نعمانی ص228.

استدلال: ممكن است خواننده ی عزيز تصور كند كه حديث در مورد امام مهدى (ع) از ناحيه ى مادر اينكه دختر قيصر روم است، ولى حقيقت اين است كه وقتى حديثى خاص امام مهدى باشد و در مورد مادرش صحبت بشود منظور مادر حقيقى ايشان حضرت فاطمه (س) دخت رسول الله (ص) بهترين آزادگان مى باشد. (کتاب مهدی و مهدیین در قرآن و سنت را مطالعه کنید).

آری ایشان همان مهدی است که در آخر الزمان متولد می شود، همان یمانی موعود و صاحب پرچم هدایت که امام رضا (ع) ایشان را اینگونه ذکر می نماید:

ام هانی گوید: (صبحگاهی خدمت سرورم محمد بن علی باقر (ع) رسیدم. پس به ایشان عرض کردم: سرورم آیه‌ ای در کتاب خداست که مرا پریشان کرده و خواب را از من ربوده است. امام باقر (ع) فرمود: بپرس ای ام هانی. ام هانی گوید: به ایشان عرض کردم: قول خدای عز و جل : [چنین نیست قسم به ستارگانی که باز می‌ گردند * به گردش در می آیند و پنهان می‌ شوند]التکویر:15-16. امام باقر (ع) فرمود: خوب سؤالی از من کردی ای ام هانی. این کسی است که در آخر الزمان متولد می‌ شود. او مهدی این عترت است. برای او حیرت و غیبت است؛ که گروهی در آن زمان هدایت و گروهی دیگر گمراه می‌ شوند).کمال الدین وتمام النعمة ص 330 باب 32 ح 14 . اثبات الهداة ج 3 ص 469 باب 32 فصل 5 ح 136 . بحار الانوار ج 51 ص 137 باب 5 ح 4.

آری ایشان همان کسی است که تا امرش ظاهر نشود نباید به کنیه و نام خوانده شود، و این بارزترین مصداق بر شخصی غیر از امام مهدی (ع) می باشد، زیرا امام مهدی (ع) قبل از هر کس رسول الله (ص) و اهل بیت (ع) آشکارا نام و صفت و کنیه و لقبهای ایشان را به روشنی بیان فرمودند، و ایشان کسی نمی تواند باشد مگر سِرِ فاطمه (س) که همان مهدی اول و یمانی موعود از فرزندان محمد بن الحسن عسکری (ع) است.
وعن أبي جعفر (ع) أنه قال: (وأشهد على رجل من ولد الحسين لا يسمى ولا يكنى حتى يظهر أمره فيملأها عدلاً كما ملئت جوراً…).

از محمد باقر (ع) در حدیثی طولانی فرمود: (…و گواهى دهم كه مردى از فرزندان حسن است كه نبايد به كنيه و نام خوانده شود، تا امرش ظاهر شود و زمين را از عدالت پر كند چنان كه از ستم پر شده باشد). وسائل الشيعة ج: 16 ص: 2422.

و الحمد لله رب العالمین