مقدمه ساز ظهور کیست؟

مقدمه ساز ظهور کیست؟

مقدمه ساز ظهور کیست؟

با توجه به آيات و احاديث وارد شده از محمد و آل محمد (ص) ، متوجه مي شويم كه شخصي قبل از ظهور امام مهدي (ع) ، كه از خلفاي خداوند و از حجت هاي خدا بر خلقش مي باشد ، مي آيد . طبيعتا اين شخص بايد وصي امام مهدي (ع) باشد كه اطاعت از ايشان و بيعت با او بر همه مردم واجب است.

بسم الله الرحمن الرحيم

والحمد لله رب العالمين

وصلي الله علي محمد وآل محمد الائمة والمهديين وسلم تسليما كثيرا

با توجه به آيات و احاديث وارد شده از محمد و آل محمد (ص) ، متوجه مي شويم كه شخصي قبل از ظهور امام مهدي (ع) ، كه از خلفاي خداوند و از حجت هاي خدا بر خلقش مي باشد ، مي آيد . طبيعتا اين شخص بايد وصي امام مهدي (ع) باشد كه اطاعت از ايشان و بيعت با او بر همه مردم واجب است.

اين شخصيت با القاب مختلفي ذكر شده است كه ان شا الله در اين قسمت به برخي از آنها خواهيم پرداخت . و همانطور كه در مباحث قبلي كه مربوط به امتحان مردم در عصر ظهور ذكر شد ، مشخص مي شود كه امتحان مردم در آخر الزمان ، با اين شخص ، يعني وصي امام مهدي (ع) است.

قبل از خواندن مطالب بايستي معني كلمه مولي را بدانيم . مولي در عربي از دو جهت بكار مي رود . اول : و آن معروف است و به ولي خدا و كسي كه بايد از او اطاعت شود است . و دوم : شخصي كه به ولي خدا بسيار نزديك است و از دوستان و ياران بسيار نزديك ايشان است كه همواره با او در ارتباط و همراه است.

عن ابى جعفر محمد بن علي عليهما السلام أنه قال : يكون لصاحب هذا الامر غيبة في بعض هذه الشعاب – وأوما بيده إلى ناحية ذي طوى – حتى إذا كان قبل خروجه أتى المولى الذي كان معه حتى يلقى بعض أصحابه ، فيقول : كم أنتم ههنا ؟ فيقولون : نحو من أربعين رجلا ، فيقول : كيف أنتم لو رأيتم صاحبكم ؟ فيقولون : والله لو ناوى بنا الجبال لناويناها معه ، ثم يأتيهم من القابلة ويقول : أشيروا إلى رؤسائكم أو خياركم عشرة ، فيشيرون له إليهم ، فينطلق بهم حتى يلقوا صاحبهم ، ويعدهم الليلة التى تليها.

امام باقر (ع) فرمود : براي صاحب اين امر در بعضي از اين دره ها – و با دستش به جانب سرزمين ذي طوي اشاره فرمود – غيبتي است . تا آن كه قبل از خروجش آن مولي كه همواره با ايشان همراه است مي آيد تا بعضي از اصحابش را ببيند . پس مي گويد شما در اينجا چند نفر هستيد ؟ مي گويند : حدود چهل نفر . مي گويد : چه خواهيد كرد اگر صاحبتان را ببينيد ؟ مي گويند : به خدا سوگند اگر او بفرمايد اين كوهها را از جا بركنيم در ركابش خواهيم كند . سپس سال بعد نزد آنها مي آيد و مي گويد : ده نفر از بزرگان و منتخبان خود را معرفي كنيد . پس آنها ده نفر را به او معرفي مي كنند . پس با ايشان روانه مي گردد ، تا با صاحبشان ملاقات كنند . و به آنها وعده ي ملاقات در شب آينده را مي دهد . تفسير العياشي ج ۲ ص ۵۶ . الغيبة النعماني ص ۱۸۲ . بحار الانوار ج ۵۲ ص ۳۴۱٫

در اين حديث به خوبي روشن است كه قبل از خروج و ظهور امام مهدي (ع) ، شخصي كه به ايشان خيلي نزديك و همواره با ايشان است مي آيد تا ملاقات با امام مهدي (ع) را قبل از ظهورش ، براي برخي از اصحاب و شيعيان آن حضرت فراهم سازد.

نكته اي كه در اين حديث همچنين براي ما اهميت دارد ، اين است كه اين مولي مدت كوتاهي مانند يك يا دو يا سه و يا شش ماه قبل از ظهور امام مهدي (ع) ، آن گونه كه خيلي از مردم متصور هستند ، نمي آِيد . بلكه در اين حديث حتي مي بينيم كه اين شخص وعده ي ديدن امام مهدي (ع) براي يارانشان را ، يك سال بعد از آن كه به آنها مي گويد مي خواهد صاحبشان را به آنها نشان دهد مهيا مي سازد.

همچنين در احاديثي به يك نكته ي بسيار ظريف پي مي بريم ، و آن اين است كه بين ظهور شخص امام مهدي (ع) و ظهور امر امام مهدي (ع) تفاوتي است . يعني ابتدا امر امام (ع) ظاهر مي شود ، سپس خود ايشان ظهور مي كنند.

عن محمد بن علي بن موسى عليهم السلام قال : فإذا اجتمعت له هذه العدة من أهل الاخلاص (ثلاثمائة وثلاثة عشر رجلا) أظهر اللهأمره.

امام جواد (ع) فرمود : پس زماني كه آن تعداد از اهل اخلاص (سيصد و سيزده نفر) براي او جمع شوند ، خداوند، امرش را ظاهر مي كند . كمال الدين ج ۲ ص ۳۷۷ . كفاية الاثر ص ۲۷۷ . إعلام الورى ج ۲ ص ۲۴۲ و ص ۴۰۹ . الاحتجاج ج ۲ ص ۴۴۹ . منتخب الانوار المضيئة ص ۱۷۶ . حلية الابرار ج ۲ ص ۵۹۸ . بحار الانوار ج ۵۲ ص ۲۸۳‍

عن إسحاق بن يعقوب قال : سألت محمد بن عثمان العمري رحمه الله أن يوصل لي كنابا قد سئلت فيه عن مسائل أشكلت علي ، فورد التوقيع بخط مولينا صاحب الدار عليه السلام : … وأما الخمس فقد أبيح لشيعتنا وجعلوا منه في حل إلى وقت ظهور أمرنالتطيب ولادتهم ولا تخبث

اسحاق بن يعقوب گويد : از محمد بن عثمان عمري رحمه الله در خواست كردم تا نامه اي را كه در آن ، از مسائلي كه مورد اشكالم بود سوال كرده بودم را به حضرت حجت (ع) برساند . پس آن توقيع شريف به خط مولايمان صاحب الزمان (ع) وارد شد به اين ترتيب : … و اما خمس ، پس بدرستي كه آن را براي شيعيانمان مباح كرده ام و آن تا وقت ظهور امر ما حلال قرار داده شده است ، تا اين كه ولادت آنها پاك باشد و خبيث و ناپاك نباشد . الغيبة الطوسي ص ۲۹۰ . كمال الدين ص ۴۸۳ . إعلام الورى ص ۴۲۳ . الاحتجاج ص ۴۶۹ . الخرائج ج ۳ ص ۱۱۱۳ . كشف الغمة ج ۲ ص ۵۳۱ . منتخب الانوار المضيئة ص ۱۲۲ . بحار الانوار ج ۵۳ ص ۱۸۰

آنچه روشن مي باشد اين است كه امر امام مهدي (ع) بايد توسط شخصي از مقربان امام مهدي (ع) ، بلكه بوسيله ي شخصي شبيه به خود امام (ع) ، مثلا وصي ايشان ، انجام شود.

عن المفضل بن العمر قال : سمعت أبا عبد الله عليه السلام يقول : إن لصاحب هذا الامر غيبتين ، إحداهما تطول حتى يقول بعضهم : مات ، ويقول بعضهم : قتل ، ويقول بعضهم : ذهب ، حتى لا يبقى على أمره من أصحابه إلا نفر يسير ، لا يطلع على موضعه أحد من ولده ولا غيره إلا المولى الذي يلي أمره

مفضل بن عمر گويد : شنيدم امام صادق (ع) مي فرمود : براي صاحب اين امر دو غيبت است . يكي از آنها طولاني شود تا بعضي از آنها بگويند مرده است و بعضي گويند كشته شده است و بعضي ديگر بگويند رفته و بازگشتي ندارد . از موضع و مكان ايشان اطلاعي ندارد ، چه از فرزندانش و چه ديگران ، مگر آن مولي كه امر او را بر عهده مي گيرد . الغيبة الطوسي ص ۱۶۱ . الغيبة النعماني ص ۱۷۶ . بحار الأنوار ج ۵۲ ص ۱۵۲ . إثبات الهداة ج ۳ ص ۵۰۰

طبق اين حديث مي بينيم كه اتفاقا همان مولي كه قبل از ظهور امام مهدي (ع) همواره با ايشان است ، كه در احاديث قبلي خوانديم ، امر امام (ع) را بر عهده مي گيرد . پس آن مولي صاحب اين امر مي باشد و كسي است كه امر امام مهدي (ع) را ظاهر مي كند.

عن سلمان عن رسول الله (ص) : … ثم ضرب بيده على الحسين عليه السلام فقال : يا سلمان ، مهدي أمتي الذي يملأ الأرض قسطا وعدلا كما ملئت جورا وظلما من ولد هذا ، إمام بن إمام ، عالم بن عالم ، وصي بن وصي ، أبوه الذي يليه إمام وصي عالم ، قال : قلت : يا نبي الله ، المهدي أفضل أم أبوه ؟ قال : أبوه أفضل منه

سلمان از رسول خدا (ص) نقل مي كند : ايشان با دستش به حسين (ع) زد و فرمود : يا سلمان ، مهدي امتم كه دنيا را پر از عدل و داد مي كند در حالي كه پر از ظلم و ستم شده است از فرزندان اين است . امام فرزند امام ، عالم فرزند عالم و وصي فرزند وصي است . پدرش كسي است كه او را امام ، وصي و عالم مي گرداند. سلمان گويد : گفتم : اي پيامبر خدا ، مهدي افضل (برتر) است يا پدرش ؟ فرمود : پدرش از او افضل (برتر) است . كتاب سليم بن قيس ص ۴۳۰

در اين حديث نيز براي ما روشن مي شود كه از القاب شخصي كه قبل از امام مهدي (ع) مي آيد ، مهدي نيز مي باشد . و نكته ي جالبي كه در اين حديث براي ما روشن يم شود اين است كه امام مهدي (ع) ايشان را امام و وصي و عالم مي گرداند.

شايد برخي گمان كنند كه اين حديث مربوط به امام مهدي محمد بن الحسن (ع) است . اما آن چه از خود اين حديث روشن است ، اين است كه پدر مهدي (ع) در اين حديث ، افضل و برتر از او مي باشد . در حالي كه طبق كلام اهل بيت (ع) امام محمد بن الحسن(ع) ، در بين امامان از فرزندان امام حسين (ع) ، يعني بعد از آل كساء ، از همه افضل و برتر است.

سليم بن قيس هلالي عن سلمان الفارسي في حديث طويل عن رسول الله صلي الله عليه وآله : … فقال رسول الله صلى الله عليه وآله : أخي علي أفضل أمتي ، وحمزة وجعفر هذان أفضل أمتي بعد علي وبعدك وبعد ابني وسبطي الحسن والحسين وبعد الأوصياء من ولد ابني هذا – وأشار رسول الله صلي الله عليه و اله بيده إلى الحسين عليه السلام – منهم المهدي ، والذي قبله أفضل منه ، الأول خير من الآخر لأنه إمامه والآخر وصي الأول

سليم بن قيس هلالي از سلمان در حديثي از رسول الله (ص) : … پس رسول الله (ص) فرمود : برادرم علي افضل (برترين) امت من است . و حمزه و جعفر افضل امتم بعد از تو و پسر و سبطم حسن و حسين و بعد از اوصيا از فرزندان اين پسرم هستند – و رسول الله (ص) با دستش به حسين (ع) اشاره كرد – . مهدي از آنهاست . و كسي كه قبل از او (مهدي) است از او افضل (برتر) است . اولي از دومي برتر است زيرا كه او امامش است و دومي وصي اولي است . كتاب سليم بن قيس ص ۱۳۴

پس اين حديث مربوط به فرزند امام مهدي ع يعني يماني موعود است چون پدرشان يعني امام مهدي ع از ايشان افضل هستند.

عن أبي عبد الله عن آبائه عليهم السلام قال : قال رسول الله صلى الله عليه وآله : إن الله عز وجل اختار من كل شئ شيئا … واختار من الناس بني هاشم ، واختارني وعليا من بني هاشم ، واختار مني ومن علي الحسن والحسين ، وتكملة اثني عشر إماما من ولد الحسين تاسعهم باطنهم ، وهو ظاهرهم ، وهو أفضلهم ، وهو قائمهم

امام صادق (ع) از پدرانش (ع) فرمود : رسول الله (ص) فرمود : بدرستي كه خداوند عزوجل از هر چيزي ، چيزي را برگزيد … و از انسانها بني هاشم را برگريد و از بني هاشم من و علي را برگزيد . و از من و علي ، حسين و حسين را برگزيد و تمام دوازده امام از فرزندان حسين هستند . نهمين آنها باطنشان ، ظاهرشان ، افضلشان (برترينشان) و قائم آنها است . الغيبة النعماني ص ۷۳

عن أبي جعفر (عليه السلام)، قال : يكون منا تسعة بعد الحسين بن علي، تاسعهم قائمهم، وهو أفضلهم

امام باقر (ع) فرمود : از ما نه نفر بعد از حسين بن علي مي باشند . نهمين آنها قائم آنها است و او افضل (برترين) آنها است . دلائل الامامة ص ۴۵۳

عن سلمان الفارسي قال : كنا مع رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم والحسين بن علي عليهما السلام على فخذه ، إذ تفرس في وجهه وقال : يا أبا عبد الله أنت سيد من سادة ، وأنت امام بن امام ، أخو امام أبو أئمة تسعة تاسعهم قائمهم ، امامهم أعلمهم أحكمهم أفضلهم

سلمان فارسي گويد : همراه رسول الله (ص) بوديم و حسين بن علي (ع) بر روي ران پيامبر (ص) نشسته بود . رسول خدا (ص) به حسين (ع) نگاه كرد و فرمود : يا ابا عبد الله تو سرور سادات هستي . و تو امام فرزند امام برادر امام پدر نه امام هستي كه نهمينآنها قائم آنها است و امامشان و عالمترين آنها و حكيمترين آنها و افضل (برترين) آنها است . مقتضب الاثر ص ۸

عن الاصبغ بن نباتة قال : أتيت أمير المؤمنين عليه السلام فوجدته ينكت في الارض ، فقلت له : يا أمير المؤمنين ما لي أراك مفكرا تنكت في الارض ؟ أرغبة منك فيها ؟ قال : لا والله ما رغبت فيها ولا في الدنيا قط ، ولكني تفكرت في مولود يكون من ظهر الحادي عشر من ولدي ، هو المهدي الذي يملاها عدلا وقسطا كما ملئت ظلما وجورا

اصبغ بن نباته گويد : محضر امير المومنين (ع) رسيدم . و ايشان را در حال خط كشيدن با چوبي روي زمين ديدم . پس به ايشان گفتم : يا امير المومنين چه شده كه شما را متفكرانه و در حال خط كشيدن روي زمين مي بينم . آيا شما نسبت به آن ميل و آرزو داريد ؟ فرمود نه به خدا قسم كه هرگز نه به آن و نه به دنيا آزرومند و مايل بوده‌ ام . وليكن به كسي كه از نسل فرزند يازدهم من (از نسل امام مهدي ع) متولد مي شود فكر مي كردم . او همان مهدي است كه دنيا را پر از عدل و داد مي كند در حالي كه پر از ظلم و ستم شده است . الكافي ج ۱ ص ۳۳۸ . الغيبة الطوسي ص ۱۶۴

وَنُرِيدُ أَن نَّمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِينَ

و اراده كرديم بر كساني كه در زمين مستضعف هستند منت نهيم و آنها را امامان قرار دهيم و آنها را وارثان زمين گردانيم.

القصص:۵

عن علي عليه السلام في قوله تعالى : وَنُرِيدُ أَن نَّمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِينَ قال : هم آل محمد ، يبعث الله مهديهم بعد جهدهم ، فيعزهم ويذل عدوهم

امام علي (ع) درباره قول خداوند متعال : و اراده كرديم بر كساني كه در زمين مستضعف هستند منت نهيم و آنها را امامان قرار دهيم و آنها را وارثان زمين گردانيم فرمود : آنها آل محمد هستند . خداوند بعد از آن كه ايشان ضعيف واقع شدند ، مهدي آنها را مبعوث مي كند . پس ايشان را عزيز و دشمنانشان را خوار مي گرداند.

الغيبة الطوسي ص ۱۸۴ . منتخب الانوار المضيئة ص ۱۷ . إثبات الهداة ج ۳ ص ۵۰۳ . بحار الانوار ج ۵۱ ص ۵۴ . منتخب الاثر ص ۱۷۱

اين آيه درباره ي وارث شدن صالحان در زمين است كه در آخر الزمان اتفاق مي افتد . اما همانطور كه از خود آيه و همچنين تفسير امير المومنين (ع) روشن است ، اهل بيت (ع) ضعيف واقع مي شوند تا زماني كه مهدي (ع) مبعوث شود . و در اين حديث از امام علي (ع) ، نمي توانيم مهدي (ع) را به امام محمد بن الحسن (ع) ربط دهيم . زيرا بعثت امام مهدي (ع) كه در سن پنج سالگي به امامت مبعوث شدند ، همراه با قرن ها غيبت يا خانه نشيني امام و واقع شدن خود ايشان نيز ، در ضعف است . پس اين مهدي (ع) ، كه بعد از ضعيف واقع شدن آل محمد (ص) مبعوث مي شود و دشمنانشان را خوار و آل محمد (ص) را عزيز مي گرداند ، مهدي اول يعني امام احمد الحسن (ع) مي باشد.

زيرا اين مهدي اول ، يعني امام احمد (ع) است كه قبل از امام مهدي (ع) قيام مي كند و دشمنان آل محمد (ص) را از بين مي برد ، كه در ادامه توضيحات بيشتري خواهيم داد.

عن أبي سعيد الخدري قال : قال رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم : أبشركم بالمهدي ، يبعث في أمتي على اختلاف من الناس وزلزال ، يملا الارض عدلا وقسطا كما ملئت جورا وظلما ، يرضى عنه ساكن السماء وساكن الارض.

ابو سعيد خدري گويد : رسول خدا (ص) فرمود : بشارت مي دهم شما را به مهدي . در زمان اختلاف بين مردم و زلزله ها مبعوث مي شود . زمين را پر از عدل و داد مي كند در حالي كه پر از ظلم و ستم شده است . ساكنان آسمان و زمين از او راضي مي شوند . الغيبة الطوسي ص ۱۷۸ . كشف الغمة ج ۲ ص ۴۷۱ . حلية الابرار ج ۲ ص ۷۱۳ . الملاحم والفتن ص ۳۲۲ باب ۲۴ . دلائل الامامة ص ۲۵۲ . غاية المرام ص ۷۰۰ . إثبات الهداة ج ۳ ص ۵۰۲ . بحار الانوار ج ۵۱ ص ۷۴

عن عبد الله بن مسعود قال : قال رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم : لو لم يبق من الدنيا إلا يوم لطول الله تعالى ذلك اليوم حتى يبعث رجلا مني يواطئ اسمه إسمي واسم أبيه اسم أبي ، يملا الارض عدلا كما ملئت ظلما

عبدالله بن مسعود گويد : رسول الله (ص) فرمود : حتي اگر از عمر دنيا فقط يك روز باقي بماند ، خداوند آن روز را طولاني كند تا اين كه مردي را از نسل من مبعوث كند ، كه نام او مانند نام من است و نام پدر او مانند نام پدر من است . زمين را پر از عدل مي كند همانطور كه پر از ظلم شده است . الغيبة الطوسي ص ۱۸۰ . مجمع البيان ج ۴ ص ۶۷ . كشف الغمة ج ۳ ص ۲۳۵ . حلية الابرار ج ۲ ص ۷۰۷ . غاية المرام ص ۷۰۱ ح ۱۱۷ . إثبات الهداة ج ۳ ص ۵۰۳ . بحار الانوار ج ۵۱ ص ۷۴

عن رسول الله صلى الله عليه وآله قال : أنا ابن الذبيحين يعني اسماعيل وعبد الله ابن عبد المطلب

رسول الله (ص) فرمود : من فرزند دو ذبيح هستم يعني اسماعيل و عبد الله فرزند عبد المطلب . تفسير القمي ج ۲ ص ۲۲۶

عن الحسين بن علي بن الفضال قال : سألت أبا الحسن علي بن موسى الرضا عليهما السلام عن معنى قول النبي (ص) : انا ابن الذبيحين ؟ قال : يعنى اسماعيل بن إبراهيم الخليل عليه السلام وعبد الله بن عبد المطلب

حسين بن علي بن فضال گويد : از امام رضا (ع) معني سخن پيامبر (ص) : من فرزند دو ذبيح هستم ، را پرسيدم . فرمود : يعنياسماعيل فرزند ابراهيم خليل (ع) و عبد الله فرزند عبد المطلب . عيون اخبار الرضا (ع) ج ۲ ص ۱۸۹

پس آن شخصي كه نام او نام پيامبر ص و نام پدرش نام پدر پيامبر ص است، همان احمد فرزند اسماعيل يعني يماني موعود ع مي باشد.

عن أبي عبد الله عليه السلام قال : ليس ترى امة محمد فرجاً أبداً مادام لولد بني فلان ملك ، حتى ينقرض ملكهم ، فإذا انقرض ملكهمأتاح الله لأمة محمد برجل منا أهل البيت يشير (يسير) بالتقى ويعمل بالهدى ولا يأخذ في حكمه الرشا ، والله إني لاعرفه باسمه واسم أبيه ، ثم يأتينا الغليظ القصرة ذو الخال والشامتين ، القائد العادل الحافظ لما استودع ، يملاها عدلاً وقسطاً كما ملأها الفجار جوراً وظلماً

امام صادق (ع) فرمود : امت محمد فرج را ابدا نخواهند ديد تا زماني كه براي فرزندان فلان حكومت است . پس زماني كه دولت آنها منقرض گرديد ، خداوند مردى از ما اهل بيت را براى امت محمد ظاهر گرداند كه دستور به تقوى مي دهد و به هدايت رفتار مي كند و در صدور حكمش رشوه نمي گيرد . بخدا قسم من او را به اسم خودش و اسم پدرش مي شناسم . سپس مردى كه گردنى قوى دارد و داراى دو خال سياه است بسوى ما خواهد آمد . او رهبر عادل و حافظ آنچه به وديعه نهاده شده است مي باشد . زمين را پر از عدل و داد مي كند چنان كه فاجران آن را پر از ظلم و ستم كرده باشند . بحار الأنوار ج ۵۲ ص ۲۶۹

مَلْعُونِينَ أَيْنَمَا ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِيلًا * سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِن قَبْلُ وَلَن تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا

آنها ملعون هستند هر كجا يافت شوند ، گرفته و به سختي كشته خواهند شد * سنت خداوند است كه در پيشينيان نيز بوده است و هرگز در سنت خداوند تبديل و تغيير نخواهي يافت

الاحزاب:۶۱-۶۲

عن أمير المؤمنين عليه السلام قال : فانظروا أهل بيت نبيكم ، فإن لبدوا فالبدوا ، وإن استنصروكم فانصروهم ، فليفرجن الله الفتنةبرجل منا أهل البيت ، بأبي ابن خيرة الاماء لا يعطيهم إلا السيف هرجا هرجا ، موضوعا على عاتقه ثمانية أشهر ، حتى تقول قريش : لو كان هذا من ولد فاطمة لرحمنا ، يغريه الله ببني أمية حتى يجعلهم حطاما ورفاتا ، مَلْعُونِينَ أَيْنَمَا ثُقِفُوا أُخِذُوا وَقُتِّلُوا تَقْتِيلًا * سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِن قَبْلُ وَلَن تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا

امير المومنين (ع) فرمود : پس نظر كنيد به اهل بيت پيامبرتان . اگر سكوت كردند ، سكوت كنيد . و اگر از شما ياري خواستند ، آنها را ياري كنيد . پس خداوند فتنه ها را توسط مردي از ما اهل بيت از ميان مي برد . پدرم فداي فرزند بهترين كنيزان . كسي كه به آنها جز شمشير بي ملاحظه ندهد . كه به مدت هشت ماه شمشير بر دوشش است . تا جايي كه قريش گويند : اگر از فرزندان فاطمه بود به ما رحم مي كرد . خداوند او را بر بني اميه مسلط مي كند تا اين كه آنها را دگرگون و نابود سازد . آنها ملعون هستند هر كجا يافت شوند ، گرفته و به سختي كشته خواهند شد * سنت خداوند است كه در پيشينيان نيز بوده است و هرگز در سنت خداوند تبديل و تغيير نخواهي يافت

بحار الانوار ج ۵۱ ص ۱۲۱ . منتخب الاثر ص ۲۳۸ . شرح نهج البلاغة ابن أبي الحديد ج ۷ ص ۵۸ . ينابيع المودة ص ۴۹۸ باب ۹۶

طبق اين آيه و تفسير امام علي (ع) متوجه مي شويم آن كسي كه فتنه ها را از بين مي برد و بني اميه را نابود مي سازد و او را بر آنها مسلط مي كند ، كسي است كه شمشير را هشت ماه بر دوشش حمل مي كند . و با توجه به حديث بعدي متوجه مي شويم كه اين شخص امام محمد بن الحسن (ع) نيستند . بلكه فرزند امام مهدي (ع) يعني امام احمد الحسن (ع) هستند

عن الامام علي عليه السلام قال : … و يخرج قبله (المهدي) رجل من أهل بيته بأهل المشرق ، يحمل السيف على عاتقه ثمانية أشهر ، يقتل و يمثل

امام علي (ع) فرمود : … و مردي قبل از او (مهدي) از فرزندانش به اهل مشرق خروج مي كند . او شمشير را هشت ماه بر دوشش حمل مي كند . او مي كشد و مُثله مي كند

الملاحم ابن طاووس ص ۶۶ باب ۱۳۳ . الفتن ابن حماد ص ۹۶ . عقد الدرر ص ۱۲۹ . جمع الجوامع ج ۲ ص ۱۰۳ . برهان المتقي ص ۱۰۳ . كنز العمال ج ۱۴ ص ۵۸۹

پس برايمان روشن شد كه اين فرزند امام مهدي (ع) است كه قبل از ايشان (ع) قيام كرده و به مدت هشت ماه شمشير را بر دوششان حمل مي كنند

و نكته ي مهمي كه در احاديث با آن برخورد مي كنيم اين است كه امام احمد (ع) صاحب اين امر هستند . به اين احاديث توجه كنيد

عن عيسى الخشاب قال : قلت للحسين بن علي عليهما السلام : أنت صاحب هذا الامر ؟ قال : لا ، ولكن صاحب الامر الطريد الشريد ، الموتور بأبيه ، المكنى بعمه ، يضع سيفه على عاتقه ثمانية أشهر

عيسي خشاب گويد : به امام حسين بن علي (ع) گفتم : آيا شما صاحب اين امر هستيد ؟ فرمود : خير ، وليكن صاحب اين امر فراري و بي خانمان است . كسي كه خونخواهي پدرش را مي كند . و كنيه اش عمويش است . شمشيرش را هشت ماه بر دوشش حمل مي كند

الامامة والتبصرة ص ۱۱۵ . كمال الدين ج ۱ ص ۳۱۸ . بحار الانوار ج ۵۱ ص ۱۳۳

در اين حديث ديديم كه امام حسين (ع) مي فرمايند آن كسي كه شمشير را هشت ماه بر دوشش حمل مي كند صاحب اين امر است : يعني فرزند امام مهدي (ع) كه همان امام احمد الحسن (ع) هستند، كنيه ايشان حسن(يعني اسم عمويشان امام حسن مجتبي ع)مي باشد.

عن أبي بصير قال : سمعت أبا جعفر عليه السلام يقول : في صاحب الامر سنة من موسى وسنة من عيسى و سنة من يوسف و سنة من محمد صلى الله عليه وآله ، فأما من موسى فخائف يترقب ، وأما من عيسى فيقال فيه ما قيل في عيسى ، وأما من يوسف فالسجن والتقية ، و أما من محمد صلى الله عليه وآله فالقيام بسيرته وتبيين آثاره ، ثم يضع سيفه على عاتقه ثمانية أشهر ولا يزال يقتل أعداء الله حتى يرضى الله ، قلت : وكيف يعلم أن الله عزوجل قد رضي ، قال : يلقي الله عزوجل في قلبه الرحمة

ابي بصير گويد : شنيدم امام باقر (ع) مي فرمود : در صاحب اين امر سنتي از موسي و سنتي از عيسي و سنتي از يوسف و سنتي از محمد (ص) است . اما از موسي كه ايشان ترسان و نگران و مراقب است . و اما از عيسي كه آن چه را درباره ي عيسي مي گويند ، درباره ي او مي گويند . و اما از يوسف كه زندان و تقيه است . و اما از محمد (ص) كه قيام به سيره ي ايشان و روشن كردن آثار ايشان است . سپس شمشيرش را هشت ماه بر دوشش حمل مي كند و آن قدر از دشمنان خداوند را مي كشد تا خداوند راضي شود . گفتم : چگونه متوجه مي شود كه خداوند راضي شده است ؟ فرمود : خداوند عزوجل در قلبش رحمت مي اندازد

كمال الدين ص ۳۲۹ . اثبات الهداة ج ۳ ص ۴۶۸ . بحار الانوار ج ۵۱ ص ۲۱۸

وَقَضَيْنَا إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ فِي الْكِتَابِ لَتُفْسِدُنَّ فِي الأَرْضِ مَرَّتَيْنِ وَلَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيرًا * فَإِذَا جَاء وَعْدُ أُولاهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَّنَا أُوْلِي بَأْسٍ شَدِيدٍ فَجَاسُواْ خِلاَلَ الدِّيَارِ وَكَانَ وَعْدًا مَّفْعُولًا

و بر بني اسرائيل در كتاب مقرر داشتيم كه در زمين دو بار فساد خواهيد كرد و قطعا به سركشي بسيار بزرگي برخواهيد خاست * پس زماني كه وعده ي اول آن دو فرا رسد ، بندگاني از خود كه سخت نيرومند هستند بر شما مبعوث مي كنيم پس در خانه ها به تجسس در آيند و آن وعده اي انجام شدني است

الاسراء:۴-۵

عن أبي عبد الله عليه السلام في قوله تعالى : وَقَضَيْنَا إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ فِي الْكِتَابِ لَتُفْسِدُنَّ فِي الأَرْضِ مَرَّتَيْنِ قال : قتل علي بن أبي طالب عليه السلام وطعن الحسن عليه السلام ، وَلَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيرًا قال : قتل الحسين عليه السلام ، فَإِذَا جَاء وَعْدُ أُولاهُمَا فإذا جاء نصر دم الحسين عليه السلام بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَّنَا أُوْلِي بَأْسٍ شَدِيدٍ فَجَاسُواْ خِلاَلَ الدِّيَارِ قوم يبعثهم الله قبل خروج القائم عليه السلام ، فلا يدعون وترا لآل محمد إلا قتلوه ، وَكَانَ وَعْدًا مَّفْعُولًا خروج القائم عليه السلام

امام صادق (ع) درباره قول خداوند متعال : و بر بني اسرائيل در كتاب مقرر داشتيم كه در زمين دو بار فساد خواهيد كرد ، فرمود : كشتن امام علي بن ابي طالب (ع) و طعنه زدن به امام حسن (ع) است . و قطعا به سركشي بسيار بزرگي برخواهيد خاست ، كشتن امام حسين (ع) است . پس زماني كه وعده ي اول آن دو فرا رسد ، يعني زماني كه پيروزي خونخواهان حسين (ع) برسد ، بندگاني از خود كه سخت نيرومند هستند بر شما مبعوث مي كنيم ، پس در خانه ها به تجسس در آيند ، آنها گروهي هستند كه خداوند آنها را قبل از خروج قائم (ع) مبعوث مي كند . پس خوني (و مسئول خوني) از آل محمد بجاي نگذارند مگر آن كه او را بكشند . و آن وعده اي انجام شدني است ، يعني خروج قائم (ع)

الكافي ج ۸ ص ۲۰۶ . تفسير العياشي ج ۲ ص ۲۸۱ . كامل الزيارات ص ۶۲ . تأويل الآيات ج ۱ ص ۲۷۷ . الصافي ج ۳ ص ۱۷۹ . إثبات الهداة ج ۳ ص ۵۵۲ . البرهان ج ۲ ص ۴۰۶ و ۴۰۷ . حلية الابرار ج ۲ ص ۶۴۶ و ۶۸۸ . بحار الانوار ج ۴۵ ص ۲۹۷ و ج ۵۱ ص ۵۶ و ج ۵۳ ص ۹۳

پس كساني به خونخواهي امام حسين (ع) قيام مي كنند ، كه قبل از خروج قائم (ع) قيام مي كنند . و وعده اي كه انجام شدني است ، يعني قيام امام مهدي (ع) كه آن قيامت صغري است . پس هر كسي كه مي خواهد انتقام خون امام حسين (ع) سيد الشهداء را بگيرد ، بايستي حتما همراه مهدي اول امام احمد الحسن (ع) ، كه قبل از خروج امام مهدي (ع) مي آيند و قيام مي كنند ، باشد

حال به حديث بعدي درباره اين آيه كريمه دقت كنيد

عن حمران عن أبى جعفر عليه السلام قال : كان يقرأ : بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَّنَا أُوْلِي بَأْسٍ شَدِيدٍ ثم قال : وهو القائم وأصحابه أولى بأس شديد

حمران از امام باقر (ع) نقل مي كند : ايشان (ع) اين آيه را خواند : بندگاني از خود كه سخت نيرومند هستند بر شما مبعوث مي كنيم و سپس فرمود : و آن ، قائم و اصحابش مي باشند كه سخت نيرومندند

تفسير العياشي ج ۲ ص ۲۸۱ . المحجة ص ۱۲۳ . البرهان ج ۲ ص ۴۰۷ . بحار الانوار ج ۵۱ ص ۵۷

وَلاَ تَقْتُلُواْ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللّهُ إِلاَّ بِالحَقِّ وَمَن قُتِلَ مَظْلُومًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهِ سُلْطَانًا فَلاَ يُسْرِف فِّي الْقَتْلِ إِنَّهُ كَانَ مَنْصُورًا

و نفسي را كه خداوند حرام كرده است جز به حق مكشيد و هر كس كه مظلومانه كشته شود بدرستي كه براي وليش قدرتي قرار داده ايم پس هرگز در كشتن اسراف نمي كند زيرا او منصور (پيروز) است

الاسراء:۳۳

عن أبى جعفر عليه السلام في قوله : وَمَن قُتِلَ مَظْلُومًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهِ سُلْطَانًا فَلاَ يُسْرِف فِّي الْقَتْلِ إِنَّهُ كَانَ مَنْصُورًا قال : هو الحسين بن على عليه السلام قتل مظلوما و نحن اولياؤه ، والقائم منا إذا قام منا طلب بثار الحسين ، فيقتل حتى يقال قد أسرف في القتل

امام باقر (ع) درباره قول خداوند : و هر كس كه مظلومانه كشته شود بدرستي كه براي وليش قدرتي قرار داده ايم پس هرگز در كشتن اسراف نمي كند زيرا او منصور (پيروز) است فرمود : او حسين بن علي (ع) است كه مظلومانه كشته شد و ما اولياي او هستيم . پس زماني كه قائم ما قيام كند ، خونخواهي حسين (ع) را مي كند . پس آن قدر مي كشد تا اين كه گفته شود در كشتن اسراف و زياده روي كرد

تفسير العياشي ج ۲ ص ۲۹۰ . إثبات الهداة ج ۳ ص ۵۵۲ . المحجة ص ۱۲۸ . البرهان ج ۲ ص ۴۱۹ . حلية الابرار ج ۲ ص ۶۷۷ . بحار الانوار ج ۴۴ ص ۲۱۸ . العوالم ج ۱۷ ص ۹۶ . ينابيع المودة ص ۴۲۵ باب ۷۱

و در اين حديث ، باز هم مي بينيم كه كسي كه در طلب خون امام حسين (ع) قيام مي كند نيز ، قائم (ع) يعني امام احمد الحسن (ع) مي باشند

عن أبي جعفر عليه السلام في قوله تعالى : وَمَن قُتِلَ مَظْلُومًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهِ سُلْطَانًا قال : الحسين ، فَلاَ يُسْرِف فِّي الْقَتْلِ إِنَّهُ كَانَ مَنْصُورًا قال: سمى الله المهدي المنصور

امام باقر (ع) درباره قول خداوند متعال : و هر كس كه مظلومانه كشته شود بدرستي كه براي وليش قدرتي قرار داده ايم فرمود : حسين (ع) است . پس هرگز در كشتن اسراف نمي كند زيرا او منصور (پيروز) است فرمود : خداوند مهدي را منصور ناميده است

تفسير فرات الكوفي ص ۱۲۲ . بحار الانوار ج ۵۱ ص ۳۰

امام احمد الحسن (ع) از طرف خداوند منصور ناميده شده اند . يعني ايشان به ياري خداوند هميشه پيروز هستند و نصر خداوند متعال مي باشند

عن أبي عبد الله عليه السلام في قوله تعالى : وَمَن قُتِلَ مَظْلُومًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهِ سُلْطَانًا فَلاَ يُسْرِف فِّي الْقَتْلِ قال : ذلك قائم آل محمد ، يخرج فيقتل بدم الحسين بن علي ، فلو قتل أهل الأرض لم يكن سرفا ، وقوله تعالى : فَلاَ يُسْرِف فِّي الْقَتْلِ لم يكن ليصنع شيئا يكون سرفا ، ثم قال أبو عبد الله عليه السلام : يقتل والله ذراري قتلة الحسين بفعال آبائها

امام صادق (ع) درباره قول خداوند متعال : و هر كس كه مظلومانه كشته شود بدرستي كه براي وليش قدرتي قرار داده ايم پس هرگز در كشتن اسراف نمي كند فرمود : آن قائم آل محمد است . خروج مي كند و به خونخواهي حسين بن علي (ع) مي كُشد . پس حتي اگر تمام اهل زمين را بكشد ، هرگز اسراف نكرده است . و قول خداوند متعال : پس هرگز در كشتن اسراف نمي كند يعني هرگز عملي انجام نمي دهد كه اسراف باشد . سپس امام صادق (ع) فرمود : به خدا سوگند فرزندان قاتلان حسين (ع) را بخاطر اعمال پدرانشان مي كشد

كامل الزيارات ص ۶۳ . إثبات الهداة ج ۳ ص ۵۳۰ . المحجة ص ۱۲۷ . البرهان ج ۲ ص . حلية الابرار ج ۲ ص ۶۷۷ . بحار الانوار ج ۴۵ ص ۲۹۸

و انتقام خون امام حسين (ع) را از فرزندان قاتلانشان ، يعني كساني كه به عمل پدرانشان راضي شدند ، مي گيرد . يعني كساني كه به حاكميت مردم اقرار كردند و حاكميت الله عزوجل را نقض نمودند

عن أبى جعفر عليه السلام قال : نحن والله أصحاب الامر ، و فينا القائم ، و منا السفاح و المنصور ، وقد قال الله : وَمَن قُتِلَ مَظْلُومًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهِ سُلْطَانًا ، نحن أولياء الحسين بن علي عليهما السلام وعلى دينه

امام باقر (ع) فرمود : به خدا سوگند كه ما اصحاب امر هستيم . و قائم از ماست . و سفاح و منصور از ما هستند . بدرستي كه خداوند مي فرمايد : و هر كس كه مظلومانه كشته شود بدرستي كه براي وليش قدرتي قرار داده ايم . ما اولياي حسين بن علي (ع) ، و بر دين او هستيم

العياشي ج ۲ ص ۲۹۱ . إثبات الهداة ج ۳ ص ۵۵۲ . المحجة ص ۱۲۹ . البرهان ج ۲ ص ۴۱۹ . حلية الابرار ج ۲ ص ۶۷۸ . بحار الانوار ج ۸ ص ۱۴۶

در اين روايت قائم يعني امام مهدي ع و منصور يعني همان يماني ع٫

أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ

به كساني كه با آنها جنگ شده است اذن جهاد داده شده است زيرا كه مورد ظلم قرار گرفته اند و همانا خداوند بر پيروزي آنها سخت نيرومند است

الحج:۳۹

عن أبي عبد الله عليه السلام في قوله : أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ قال : إن العامة يقولون : نزلت في رسول الله صلى الله عليه وآله لما أخرجته قريش من مكة ، وإنما هو القائم عليه السلام إذا خرج يطلب بدم الحسين عليه السلام

امام صادق (ع) درباره قول خداوند : به كساني كه با آنها جنگ شده است اذن جهاد داده شده است زيرا كه مورد ظلم قرار گرفته اند و همانا خداوند بر پيروزي آنها سخت نيرومند است فرمود : عامه مي گويند : درباره رسول الله (ص) نازل شده است ، زماني كه قريش ايشان را از مكه بيرون كردند . اما بدرستي كه آن درباره قائم (ع) است ، زماني كه به خونخواهي حسين (ع) خروج كند

تفسير القمي ج ۲ ص ۸۴ . الصافي ج ۳ ص ۳۸۰ . إثبات الهداة ج ۳ ص ۵۵۲ . البرهان ج ۳ ص ۹۴ . بحار الانوار ج ۵۱ ص ۴۷

و همچنين حديث

عن أبي جعفر عليه السلام في قول الله عز وجل : أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ قال : هي في القائمعليه السلام وأصحابه

امام باقر (ع) درباره قول خداوند عزوجل : به كساني كه با آنها جنگ شده است اذن جهاد داده شده است زيرا كه مورد ظلم قرار گرفته اند و همانا خداوند بر پيروزي آنها سخت نيرومند است فرمود : درباره قائم (ع) و يارانش مي باشد

كنز الفوائد ص ۱۷۲ . تأويل الآيات ج ۱ ص ۳۳۸ . إثبات الهداة ج ۳ ص ۵۶۳ . البرهان ج ۳ ص ۹۳ . بحار الانوار ج ۲۴ ص ۲۲۷

و همچنين حديث

عن أبي عبد الله عليه السلام في قول الله عزوجل : أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ قال : هي في القائمعليه السلام وأصحابه

امام صادق (ع) درباره قول خداوند عزوجل : به كساني كه با آنها جنگ شده است اذن جهاد داده شده است زيرا كه مورد ظلم قرار گرفته اند و همانا خداوند بر پيروزي آنها سخت نيرومند است فرمود : درباره قائم (ع) و يارانش مي باشد

الغيبة النعماني ص ۲۴۸ . بحار الانوار ج ۵۱ ص ۵۸ . منتخب الاثر ص ۱۷۰

عن أبي جعفر عليه السلام قال : تنزل الرايات السود التي تخرج من خراسان إلى الكوفة ، فإذا ظهر المهدي عليه السلام بعث إليه بالبيعة

امام باقر (ع) فرمود : پرچم هاي سياه از خراسان در كوفه نزول مي كنند . پس زماني كه مهدي (ع) ظهور كرد جهت گرفتن بيعت ، بسمت ايشان مي فرستد . الغيبة الطوسي ص ۴۵۲ ح ۴۵۷ . الملاحم والفتن لابن طاووس ص ۵۵ . الخرائج ج ۳ ص ۱۱۵۸ . إثبات الهداة ج ۳ ص ۷۲۹ . بحار الانوار ج ۵۲ ص ۲۱۷

يعني امام مهدي ع، تنها بيعت خود را به سمت ياران يماني ع مي فرستند.

قال رسول الله (ص) : إن أهل بيتي سيلقون بعدي بلاء ، وتشريدا وتطريدا ، حتى يأتي قوم من قبل المشرق ومعهم رايات سود ، فيسألون الحق فلا يعطونه ، فيقاتلون وينصرون ، فيعطون ما سألوا فلا يقبلون حتى يدفعوه إلى رجل من أهل بيتي ، فيملاها قسطا كما ملاوها جورا ، فمن أدرك ذلك منكم فليأتهم ولو حبوا على الثلج

رسول الله (ص) فرمود : اهل بيت من بعد از من دچار بلاهايي مي شوند . و بي خانمان و متواري مي گردند ، تا زماني كه گروهي از مشرق مي آيند كه با آنها پرچم هايي سياه است . پس حق را طلب مي كنند اما به آنها داده نمي شود . پس مي جنگند و پيروز مي شوند . پس آنچه را كه طلب كرده بودند به آنها مي دهند ، اما آنها قبول نمي كنند تا اين كه آن را به مردي از اهل بيت من تسليم كنند . پس او آن را پر از داد مي كند ، در حالي كه آنها آن را پر از ستم كرده اند . پس هر كدام از شما كه آن زمان را درك كرد به سوي آنها بشتابد ، حتي سينه خيز بر روي يخها . منتخب الانوار المضيئة ص ۸۳ . الملاحم والفتن ص ۱۱۸ باب ۹۴ . بحار الانوار ج ۵۱ ص ۸۳

قال رسول الله صلي الله عليه وآله : يلقي أهل بيتي بلاء حتى يبعث الله راية من المشرق سوادء ، من نصرها نصره الله ومن خذلها خذله الله ، حتى يأتوا رجلاً اسمه كأسمي فيولونه أمرهم ، فيؤيده الله بنصره

رسول الله (ص) فرمود : اهل بيت من دچار بلاهايي مي شوند تا آن كه خداوند پرچمي را از طرف مشرق مبعوث مي كند كه سياه است . هر كس آن را ياري كند ، خداوند او را ياري مي كند . و هر كس آن را خذلان كند (ياري نكند) ، خداوند او را خذلان مي كند . تا به مردي كه اسم او مانند اسم من است مي رسند و امرشان را به او مي سپارند . پس خداوند او را با پيروزيش تاييد مي كند . مئتان وخمسون علامة ص ۱۰۳

باز هم سخن از پرچمهاي سياه از ناحيه خراسان است

عن الإمام الصادق عليه السلام قال : إذا رأيتم الرايات السود تخرج من خراسان فأتوها ولو حبوا على الثلج ، فإن حملتها يطلبون الحق فلا يعطونه ، فيقاتلون وينتصرون ، فيعطون ما سألوا فلا يقبلون ، كأني بهم قد وضعوا سيوفهم على عواتقهم حتى يدفعوا راياتهم إلى القائم المهدي ، إلا أنهم أنصار المهدي يوطنون له سلطانه ، قلوبهم كزبر الحديد ، فإذا رأيتم الرايات السود تجيء من قبل المشرق فأكرموا الفرس فإن دولتنا فيهم

امام صادق (ع) فرمود : اگر ديديد كه پرچم هاي سياه از خراسان خروج كردند خودتان را به آنها برسانيد حتي سينه خيز بر روي يخها . زيرا حاملان آن حق را طلب مي كنند ولي به آنها داده نمي شود . پس مي جنگند و پيروز مي شوند . پس به آنها آنچه را كه طلب كرده بودند داده مي شود اما قبول نمي كنند . گويي آنها را مي بينم كه شمشيرهايشان را بر دوش خود قرار داده اند تا آن كه پرچمهايشان را به قائم مهدي برسانند . بدانيد كه آنها انصار مهدي هستند كه حكومت او را برايش مهيا مي كنند . قلب هاي آنان مانند پاره هاي آهن است . پس اگر ديديد كه پرچم هاي سياه از طرف مشرق مي آيند ايرانيان را گرامي بداريد زيرا كه دولت مادر آنها است . يوم الخلاص ص ۵۷۲

قال أمير المؤمنين عليه السلام على منبر الكوفة : لابد من وجود رحى تطحن ، فإذا قامت على قطبها وثبتت على ساقها بعث الله عليها عبداً عنيفاً خاملاً أصله ، يكون النصر معه ، أصحابه الطويلة شعورهم ، أصحاب السبال ، سود ثيابهم ، أصحاب رايات سود ، ويل لمن ناواهم

امير المومنين (ع) بر روي منبر كوفه فرمود : گريزي از چرخش آسياب نيست . و اگر بر پايه هاي خود استوار و ثابت شد ، خداوند بنده اي بي باك كه نسب او نامشخص است ، بر آن مبعوث مي كند . پيروزي با او خواهد بود . اصحاب او داراي موهاي بلند (شعور بالا) و سبيلهاي پر پشت (در نطق بسيار مستحكم) هستند . لباسهايشان سياه است . آنها صاحبان پرچمهاي سياه مي باشند . واي بر حال كسي كه با آنها مخالفت كند . الغيبة النعماني ص ۲۶۵ . بحار الانوار ج ۵۲ ص ۲۳۲

واضح است كه نسب امام مهدي ع را همه مي دانند، و اين شخص فرزند امام مهدي ع هستند كه كسي تا زمان بعثت ايشان از وجود ايشان اطلاع ندارد

عن ثوبان قال : قال رسول الله صلى الله عليه وآله : إذا رأيتم الرايات السود قد أقبلت من خراسان فائتوها ولو حبوا على الثلج ، فان فيها خليفة الله المهدي

ثوبان گويد : رسول الله (ص) فرمود : اگر ديديد كه پرچم هاي سياه از سمت خراسان مي آيند خود را به آن برسانيد حتي سينه خيز بر روي يخ ها . زيرا خليفة الله مهدي در آن است . الملاحم والفتن السيد بن طاووس باب ۹۵ ص ۱۱۹ . كشف الغمة ج ۳ ص ۲۷۲ . إثبات الهداة ج ۳ ص ۵۹۵ . بحار الانوار ج ۵۱ ص ۸۲

عن ثوبان قال : قال رسول الله صلى الله عليه وآله : يقتل عند كنزكم ثلاثة كلهم ابن خليفة ، ثم لا يصير إلى واحد منهم ، ثم تطلعالرايات السود من قبل المشرق ، فيقتلونكم قتلا لم يقتله قوم ، ثم ذكر شيئا لا أحفظه ، قال رسول الله صلى الله عليه وآله : فإذا رأيتموه فبايعوه ولو حبوا على الثلج ، فانه خليفة الله المهدي

ثوبان گويد : رسول الله (ص) فرمود : سه فرزند خليفه كشته مي شوند و هيچ كدام به خلافت نمي رسند . سپس پرچم هاي سياه از طرف مشرق مي آيند . پس جنگ سختي خواهد بود كه مانند آن نبوده است . سپس چيزي را ذكر كرد . رسول الله (ص) فرمود : پس اگر او را ديديد با او بيعت كنيد حتي سينه خيز بر روي يخ ها . زيرا كه او خليفة الله مهدي است . كشف الغمة ج ۳ ص ۲۷۸ . إثبات الهداة ج ۳ ص ۵۹۶ . بحار الانوار ج ۵۱ ص ۸۲

قال امير المومنين عليه السلام : إذا سمعت الرايات السود مقبلة من خراسان فكنت في صندوق مقفل عليك فاكسر ذلك القفل وذلك الصندوق حتى تقتل تحتها فإن لم تستطع فتدحرج حتى تقتل تحتها

امير المومنين (ع) فرمود : اگر شنيدي كه پرچم هاي سياه از خراسان مي آيند ، در حالي كه تو در صندوقي قفل شده بودي ، پس آن قفل و آن صندوق را بشكن ، تا آن كه زير آن (پرچم هاي سياه) بجنگي (جهاد كني) . پس اگر نتوانستي خود را از آن خارج كني تا زير پرچم هاي سياه جهاد كني ، آن قدر خود را به درب آن صندوق بكوب تا زير آن (درب) كشته شوي . معجم احاديث الامام المهدي (ع) ج ۳ ص ۷۹

عن الباقر عليه السلام قال : إن لله تعالى كنزا بالطالقان ليس بذهب ولا فضة ، اثنا عشر ألفا بخراسان شعارهم : أحمد أحمديقودهم شاب من بني هاشم على بغلة شهباء ، عليه عصابة حمراء ، كأني أنظر إليه عابر الفرات ، فإذا سمعتم بذلك فسارعوا إليه ولو حبوا على الثلج

امام باقر (ع) فرمود : براى خداى تعالى گنجى در طالقان است كه نه طلا است و نه نقره . بلكه دوازده هزار نفر در خراسان هستند كه شعارشان : ” احمد احمد ” است و رهبر آنها جوانى از بنى هاشم سوار بر قاطرى خاكستري رنگ است . پيشانى بندي قرمز رنگ بر پيشاني بسته است . گويي به او مى نگرم كه از رود فرات هم مى گذرد . اگر آن را شنيديد بسوى او بشتابيد حتى سينه خيز بر روي يخها . منتخب الانوار المضيئه ص ۳۴۳

پس خليفة الله مهدي، يعني همان احمد مذكور در وصيت پيامبر ص.

عن أبي عبد الله عليه السلام قال : له كنز بالطالقان ما هو بذهب ولا فضة ، وراية لم تنشر منذ طويت ، ورجال كأن قلوبهم زبر الحديد … شعارهم : يا لثارات الحسين . بحار الانوار ج ۵۲ ص ۳۰۷

امام صادق (ع) فرمود : براي خداوند گنجي در طالقان است كه نه طلا و نه نقره است . و پرچمي است كه بعد از پيچيده شدنش هرگز برافراشته نشده است . و افرادي هستند كه قلبهايشان مانند پاره هاي آهن است . شعار آنها : يا لثارات الحسين (خوانخواهي حسين) است . بحار الانوار ج ۵۲ ص ۳۰۷

عن أبي بصير قال : قال أبو عبد الله عليه السلام : لا يخرج القائم عليه السلام حتى يكون تكملة الحلقة ، قلت : وكم تكملة الحلقة ؟ قال: عشرة آلاف جبرئيل عن يمينه، وميكائيل عن يساره، ثم يهز الراية … نشرها رسول الله (صلى الله عليه وآله) يوم بدر، ثم لفها ودفعها إلى علي (عليه السلام)، فلم تزل عند علي (عليه السلام) حتى إذا كان يوم البصرة نشرها أمير المؤمنين (عليه السلام) ففتح الله عليه، ثم لفها وهي عندنا هناك لا ينشرها أحد حتى يقوم القائم عليه السلام … إنه يخرج موتورا غضبان أسفا لغضب الله على هذا الخلق، يكون عليه قميص رسول الله (صلى الله عليه وآله) الذي كان عليه يوم أحد، وعمامته السحاب، ودرعه درع رسول الله (صلى الله عليه وآله) السابغة ، وسيفه سيف رسول الله (صلى الله عليه وآله) ذو الفقار، يجرد السيف على عاتقه ثمانية أشهر يقتل هرجا

ابي بصير گويد : امام صادق (ع) فرمود : قائم (ع) خروج نمي كند تا زماني كه حلقه، كامل شود . گفتم : حلقه با چه تعداد كامل مي شود ؟ فرمود : ده هزار ، جبرئيل از سمت راست و ميكائيل از سمت چپ او را همراهي مي كنند . سپس پرچم را برمي افرازد … رسول الله (ص) آن پرچم را در بدر برافراشت . سپس آن را پيچيد و به علي (ع) داد . پس آن پرچم نزد علي (ع) بود تا روز بصره (جنگ جمل) كه امير المومنين (ع) آن را بر افراشت . و خداوند او را پيروز گردانيد . سپس آن را پيچيد و آن پرچم اكنون نزد ما است . كسي آن را برنمي افرازد تا اين كه قائم (ع) قيام كند … بدرستي كه او خونخواهانه و و غضبناك خروج مي كند و متاسفانه به علت غضب خداوند بر اين مردم . پيراهني كه رسول الله (ص) در روز احد بر تن داشت را بر تن مي كند و عمامه ي او سحاب نام دارد . و زره او زره كامل رسول خدا (ص) است . و شمشير او شمشير رسول الله (ص) ذو الفقار است . آن شمشير را هشت ماه بر دوشش حمل مي كند و بي ملاحظه مي كشد . الغيبة النعماني ص ۳۲۰ . إثبات الهداة ج ۳ ص ۵۴۵ . حلية الأبرار ج ۲ ص ۶۳۳ . بحار الأنوار ج ۵۲ ص ۳۶۷

پس قائم مذكور در اين روايت همان فرزند امام مهدي ع است كه امير المومنين ع فرموده قبل از امام مهدي ع بر اهل مشرق خروج كرده و شمشير را هشت ماه بر دوش خود حمل خواهد فرمود.

وَإِذَا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنَا لَهُمْ دَابَّةً مِّنَ الْأَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ أَنَّ النَّاسَ كَانُوا بِآيَاتِنَا لَا يُوقِنُونَ

و زماني كه آن قول واقع شود برايشان دابة الارض را خارج مي سازيم با آنها تكلم مي كند اما بدرستي كه مردم به آيات ما يقين ندارند

النمل:۸۲

عن أبي عبد الله عليه السلام قال : … ثم تظهر دابة الأرض بين الركن والمقام ، فتكتب في وجه المؤمن مؤمن وفي وجه الكافر كافر ، ثم يظهر السفياني ويسير بجيشه الى العراق … ويخرب الزوراء ويتركها حمماً و يخرب الكوفة و المدينة … ثم يخرج الى البيداء … فتبتلعهم الأرض

امام صادق (ع) فرمود : … سپس دابة الارض ظهور مي كند در بين ركن و مقام . پس بر وجه (پيشاني) مومن ، مومن مي نويسد و بر وجه كافر ، كافر . سپس سفياني ظهور مي كند و با سپاهش به سوي عراق مي رود … و زوراء را خراب مي كند و آن را آتش مي زند و همين طور رها مي كند . و كوفه و مدينه را خراب مي كند … سپس به سوي بيداء مي رود … پس زمين آنها را مي بلعد

مختصر بصائر الدرجات ص ۱۸۵ . الرجعة للأسترآبادي ص ۱۰۰

در اين حديث از امام صادق (ع) مي بينيم كه ظهور دابة الارض (ع) قبل از ظهور سفياني است . و طبق احاديث فراوان از اهل بيت (ع) ، ظهور امام مهدي (ع) بعد از خروج سفياني است . پس دابة الارض (ع) كسي است كه قبل از امام محمد بن الحسن (ع) ظهور مي كند

عن عباد بن محمد المدايني قال : دخلت على أبي عبد الله عليه السلام … قلت : متى يكون خروجه (المهدي) جعلني الله فداك ؟ قال : إذا شاء من له الخلق والامر ، قلت : فله علامة قبل ذلك ؟ قال : نعم علامات شتى ، قلت : مثل ماذا ؟ قال : خروج دابة من المشرق

عباد بن محمد مدايني گويد : محضر امام صادق (ع) وارد شدم … گفتم : خروج او (مهدي) چه زماني خواهد بود خداوند مرا فداي شما كند ؟ فرمود : زماني كه ، كسي كه تمام مخلوقات و اوامر براي او مي باشد ، بخواهد . گفتم : آيا علامتي براي آن ، قبل از وقوعش مي باشد ؟ فرمود : بله ، علامت هاي مختلفي است . گفتم : مثلا چه چيز ؟ فرمود : خروج دابة الارض از مشرق

فلاح السائل السيد ابن طاووس ص ۱۷۰ . بحار الانوار ج ۸۳ ص ۶۲

در اينجا به خروج و قيام دابة الارض (ع) قبل از امام مهدي (ع) اشاره شده است

عن الامام المهدي عليه السلام قال : … يا بن المازيار فأنا في التقية إلى يوم يؤذن لي فأخرج ، فقلت يا سيدي متى يكون هذا الامر ؟ فقال : إذا حيل بينكم وبين سبيل الكعبة ، و اجتمع الشمس و القمر و استدار بهما الكواكب و النجوم ، فقلت متى يا بن رسول الله ؟ فقال لي : في سنة كذا و كذا تخرج دابة الارض من بين الصفا و المروة ، و معه عصا موسى و خاتم سليمان ، يسوق الناس إلى المحشر

امام مهدي (ع) فرمود : اي ابن مازيار من در تقيه هستم تا زماني كه خداوند به من اجازه خروج دهد . گفتم : سرورم اين امر چه زماني اتفاق مي افتد ؟ پس فرمود : اگر بين شما و راه كعبه مسدود شود ، و خورشيد و ماه با هم جمع شوند . و سيارگان و ستارگان ، دور آن دو بگردند . گفتم : اي پسر رسول خدا چه وقت است ؟ پس به من فرمود : در سال اينچنين و آنچنان دابة الارضاز بين صفا و مروه خروج مي كند ، و همراه او عصاي موسي و خاتم سليمان(ستاره داود روي خاتم سليمان نقش بسته است) است . او مردم را بسوي محشر سوق مي دهد

الغيبة الطوسي ص ۲۶۳ ح ۲۲۸ والمتن في ص ۲۶۶ . تبصرة الولي ح ۶۵ . بحار الانوار ج ۵۲ ص ۹ . دلائل الامامة ص ۲۹۶ . الايقاظ من الهجعة ص ۳۵۵

وَقَالُواْ لَوْلاَ نُزِّلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِّن رَّبِّهِ قُلْ إِنَّ اللّهَ قَادِرٌ عَلَى أَن يُنَزِّلٍ آيَةً وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لاَ يَعْلَمُونَ

و گفتند چرا از جانب پروردگارش آيتي برايش نازل نمي شود بگو همانا خداوند قادر است بر آن كه آيتي نازل كند وليكن اكثر آنها نمي دانند

الانعام:۳۷

عن ابي جعفر عليه السلام في قوله : إِنَّ اللّهَ قَادِرٌ عَلَى أَن يُنَزِّلٍ آيَةً قال : وسيريكم في آخر الزمان آيات ، منها دابة الارض

امام باقر (ع) درباره قول خداوند : بگو همانا خداوند قادر است بر آن كه آيتي نازل كند فرمود : در آخر الزمان آياتي خواهيد ديد مانند دابة الارض

تفسير القمي ج ۱ ص ۱۹۸ . الصافي ج ۲ ص ۱۱۸ . البرهان ج ۱ ص ۵۲۴ . الايقاظ من الهجعة ص ۳۴۰ . بحار الانوار ج ۱۷ ص ۲۰۴ و ج ۵۲ ص ۱۸۱

هَلْ يَنظُرُونَ إِلاَّ أَن تَأْتِيهُمُ الْمَلآئِكَةُ أَوْ يَأْتِيَ رَبُّكَ أَوْ يَأْتِيَ بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ لاَ يَنفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِن قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْرًا قُلِ انتَظِرُواْ إِنَّا مُنتَظِرُونَ

آيا جز اين انتظار دارند كه فرشتگان بسوي آنها بيايد يا پروردگارت بيايد يا بعضي از آيات پروردگارت بيايد ؟ روزي كه بعضي از آيات پروردگارت بيايد ايمان آوردن كسي برايش نفع و فايده ندارد مگر كسي كه از قبل ايمان آورده باشد يا در ايمانش خيري كسب كرده باشد بگو منتظر باشيد كه همانا ما هم از منتظران هستيم

الانعام:۱۵۸

عن النبي صلي الله عليه وآله قال : خمسا من الآيات إذا جاءت لم يَنفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِن قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْرًا : طلوع الشمس من مغربها ، والدجال ، و يأجوج و مأجوج ، و الدخان ، و الدابة

پيامبر خدا (ص) فرمود : پنج آيت و نشانه است كه زماني كه بيايند ايمان آوردن كسي هرگز برايش نفع و فايده ندارد مگر كسي كه از قبل ايمان آورده باشد يا در ايمانش خيري كسب كرده باشد و آنها عبارتند از : طلوع خورشيد از مغربش ، و دجال ، و ياجوج و ماجوج ، و دخان يا دود ، و دابة

معجم احاديث الامام المهدي (ع) ج ۱ ص ۱۰۱ . الفتن ابن حماد ص ۱۸۳ . ابن أبي شيبة ج ۱۵ ص ۶۶۶۵ . تفسير الطبري ج ۸ ص ۷۴ . المستدرك الحاكم ج ۴ ص ۵۴۵ . الدر المنثور ج ۳ ص ۵۹

عن أبي عبد الله عليه السلام أنه قال: في قول الله عزوجل : يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ لاَ يَنفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِن قَبْلُ قال : الآيات هم الائمة ، و الآية المنتظرة هو القائم عليه السلام ، فيومئذ لاَ يَنفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِن قَبْل قيامه بالسيف وإن آمنت بمن تقدمه من آبائه عليهم السلام

امام صادق (ع) درباره قول الله عزوجل : روزي كه بعضي از آيات پروردگارت بيايد ايمان آوردن كسي برايش نفع و فايده ندارد مگر كسي كه از قبل ايمان آورده باشد فرمود : آيات ، امامان هستند . و آيه ي منتظره همان قائم (ع) است . پس در آن روز ايمان آوردن كسي برايش نفع و فايده ندارد مگر كسي كه از قبل ايمان آورده باشد يعني قبل قيامش با شمشير و حتي اگر به پدرانش (ع) كه قبل از او بودند ايمان داشته باشد

كمال الدين وتمام النعمة ص ۱۸ و ص ۳۰ و ص ۳۳۶ . الصافي ج ۲ ص ۱۷۳ . حلية الابرار ج ۲ ص ۶۸۶ . البرهان ج ۱ ص ۵۶۴ . بحار الانوار ج ۵۱ ص ۵۱ و ج ۶۷ ص ۳۳ . منتخب الاثر ص ۳۰۲ . ينابيع المودة ص ۴۲۲ باب ۷۱

پس قائم ع، همان دابة الارض و همان يماني ع و يعني امام احمد الحسن ع مي باشد.