وصیت روز پنجشنبه یا دوشنبه

وصیت روز پنجشنبه یا دوشنبه

وصیت روز پنجشنبه یا دوشنبه

شبهه؛ در روایتی امده که امیرالمومنین در جنگ جمل با وصیت روز پنجشنبه(رزیه الخمیس) بر طلحه احتجاج کردند پس این روایت باطل کننده وصیت شب وفات و در نتیجه دعوت سیداحمدالحسن ع میباشد ..
قال أمير المؤمنين عليه السلام: يا طلحة، ألست قد شهدت رسول الله صلى الله عليه وآله حين دعا بالكتف ليكتب فيها ما لا تضل الأمة ولا تختلف، فقال صاحبك ما قال: إن نبي الله يهجر، فغضب رسول الله صلى الله عليه وآله ثم تركها؟ قال: بلى، قد شهدت ذاك، قال: فإنكم لما خرجتم أخبرني بذلك رسول الله صلى الله عليه وآله وبالذي أراد أن يكتب فيها وأن يشهد عليها العامة، فأخبره جبرائيل أن الله عز وجل قد علم من الأمة الاختلاف والفرقة، ثم دعا بصحيفة فأملى علي ما أراد أن يكتب في الكتف وأشهد على ذلك ثلاثة رهط: سلمان وأبا ذر والمقداد، وسمى من يكون من أئمة الهدى الذين أمر الله بطاعتهم إلى يوم القيامة فسماني أولهم

امیر المومنین (ع) به طلحه فرمود : ای طلحه ، مگر تو خود شاهد نبودی که وقتی رسول خدا (ص) از ما استخوان کتفی خواست ، تا بر آن چیزی بنویسد که پس از او امت او به گمراهی نیفتد و دچار اختلاف شود ، و آن دوست تو چنان سخنی را گفت که : همانا رسول خدا هذیان می گوید ، و پیامبر خدا (ص) خشمگین شد و از نوشتن صرفنظر نمود ؟ طلحه گفت : بله من شاهده آن واقعه بوده ام . امیر المومنین (ع) فرمود : پس از اینکه شما بیرون رفتید ، رسول خدا (ص) مرا از آنچه که قصد داشت که در آن ( قطعه استخوان ) بنویسید و مردم را برآن گواه گیرد ، با خبر ساخت ، و همچنین از اینکه جبرئیل به آن حضرت خبر داده بود ، که خدای تعالی می داند که امت در آینده نزدیک دچار اختلاف و تفرقه خواهد شد . پس از آن ، رسول خدا (ص) صحیفه ای خواست ، و آنچه را که قصد داشت در آن استخوان کتف بنویسد ، به من املاء فرمود و سه نفر را بر آن شاهد گرفت : سلمان فارسی و ابوذر و مقداد را . و کسانی را که پیشوایان هدایت هستند از آن جمله که اطاعتشان را تا روز قیامت به مومنان امر فرموده نام برد . و مرا نخستین آنان خواند . كتاب سلیم بن قیس ص211 . الغیبة النعماني ص81 . احتجاج الطبرسي ج1 ص223 . اثبات الهداة ج2 ص241 ب9 ف71 ح841 . غاية المرام ج6 ص107 . بحار الانوار ج36 ص277 . مکاتيب الرسول ج3 ص702 . منتخب الاثر ص118
پاسخ:
اولا امیرمومنان در عبارت فوق و در احتجاج به طلحه میفرماید “نبی اکرم” مرا “باخبر ساخت” از انچه میخواست در کتف بنویسد و نمیفرماید همان شب وصیت املا و نوشته شد، بعبارت دیگر انچه که مشخص است اینست که پیامبراکرم در شب پنجشنبه در مورد وصیتی که قصد املاء انرا داشتند صحبت فرمودند اما این دلالتی بر کتابت وصیت در همان شب ندارد بلکه باتوجه به قرائنی که موجود است وصیت پیامبر شب وفاتشان نوشته شده است
نکته بعد اینکه در عبارت فوق و در کلام امیرالمومنین برای بیان فاصله ی زمانی بین بیرون رفتن مسلمانان از نزد پیامبر و نوشته شدن وصیت “ثم” امده(.. فانکم لما خرجتم اخبرنی رسول الله ص بالذی اراد ان یکتب فیها و یشهد علیه العامه و ان جبرئیل اخبره بان الله قد علم ان الامه ستختلف و تفترق “”ثم”” دعا بصحیفه ..) و در لغت عرب ثم برای بیان فواصل زیاد بکارمیرود ..برای مثال در قران برای بیان فاصله بین دو جهان متفاوت از ثم استفاده شده ..پس همچنانکه امیرمومنان میفرماید وصیت پیامبر پس از (ثم) پنجشنبه شب نوشته شد اما به فاصله چهار روز، یعنی در روز دوشنبه ..پس پیامبر شب وفات وصیت نموده اند